ဦးသန္႔ သို႔မဟုတ္ မီးလွ်ံထဲက ပန္းတစ္ပြင့္

ယေန႔ထုတ္ျမန္မာသတင္းစာမ်ားအားလံုးတြင္ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဘန္ကီမြန္၏ တတိယအ ႀကိမ္ေျမာက္္ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္သတင္းမ်ားအား ေ၀ေ၀ဆာဆာေဖာ္ျပထားသည္ကို ဖတ္ရႈရသည္။ ကိုရီး ယားနိုင္ငံသားဘန္ကီမြန္သည္ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ရာထူးအား ျမန္မာနိုင္ငံမွဦးသန္႔ၿပီးလွ်င္ အာရွတိုက္သားမ်ားထဲမွ ဒုတိယေျမာက္ရရွိခဲ့သူျဖစ္၏။ 

 

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ (၁၉၆၁-၁၉၇၁)။ ဓါတ္ပံု - အင္တာနက္။

 

ကမာၻက သိထားၾကသည့္ “ျမန္မာနိုင္ငံမွဦးသန္႔” (Burma’s U Thant) ၏ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ရာထူး ၁၀ႏွစ္သက္တန္းျပည့္သည့္ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ကေနစၿပီးေရတြက္ၾကည့္ပါက ႏွစ္ေပါင္း ၃၅ ႏွစ္ အၾကာ တြင္မွ အာရွတိုက္သားေတြထဲကေန ေနာက္ထပ္တစ္ဦးရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။ 

ဦးသန္႔ႏွင့္ဘန္ကီမြန္အၾကား ႏွစ္ေပါင္း ၃၅ ႏွစ္ကာလအတြင္း၌ ကုလသမဂၢအတြင္းေရး မွဴးခ်ဳပ္ ၄ ဦး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ရာထူးအား ပထမဆံုးခန္႔အပ္ခဲ့သည့္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္မွ ယေန႔အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ၇၀ နီးပါးအတြင္း ယင္းတာ၀န္ ကို ဥေရာပမွ ၃ နိုင္ငံ၊ အာဖရိက မွ ၂ နိုင္ငံ၊ ေတာင္အေမရိကမွ ၁ နိုင္ငံႏွင့္ အာရွမွ ၂ နိုင္ငံတို႔မွ နိုင္ငံသား ၈ ဦးအား ေရြးျခယ္ေပးအပ္ ျခင္းခံခဲ့ရသည္။    

 

ကုလသမဂၢအေဆာက္အဦေနာက္ခံျဖင့္ ဦးသန္႔။ ဓါတ္ပံု - အင္တာနက္။

 

ဤမွ်ရရန္ခက္ခဲလွသည့္ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ရာထူးႀကီးကို ျမန္မာလူမ်ိဳးဦးသန္႔မွ တတိယ ေျမာက္ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရရွိခဲ့ျခင္းသည္ ျမန္မာနိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳး တို႔၏အရည္ အေသြးကို ကမၻာ့နိုင္ငံမ်ားအလယ္တြင္ မွတ္ေက်ာက္တင္ကာ သမိုင္း၀င္အစစ္ ေဆးအကဲျဖတ္ခံခဲ့ျခင္း ပင္ျဖစ္ပါေလ၏။ 

ပထမအႀကိမ္အျဖစ္ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္က ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။

 

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ရာထူးကို ဦးသန္႔မွ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္အခ်ိန္(၁၉၆၁ မွ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္အထိ)တြင္ စာေရးသူသည္ အထက္တန္းေက်ာင္းႏွင့္ေဆးဘက္ပညာသိပၸံတို႔တြင္ ပညာသင္ၾကား ေနခ်ိန္ျဖစ္ရာ ျမန္မာနိုင္ငံသားဦးသန္႔အတြက္ မ်ားစြာဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မဆံုးျဖစ္ခဲ့ ရသည္။ စာေရး ဆရာတကၠသိုလ္စိန္တင္ေရးသားသည့္ "ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ ဦးသန္႔" အမည္ရွိ ဦးသန္႔၏ အထုပၸတၱိစာအုပ္ကို ဖတ္ရေသာအခါ ပို၍ပင္ဂုဏ္ယူ ၀မ္းေျမာက္ခဲ့ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုစဥ္က မဆလပါတီ(ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ) သမၼတဦးေန၀င္း၏ သေဘာထားနိမ့္က်မႈႏွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံသားမပီသမႈတို႔ေၾကာင့္ မ်ားစြာေဒါသထြက္စိတ္ ပ်က္ခဲ့ရသည္။ 

 

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဘန္ကီမြန္ ဦးသန္႔၏အုတ္ဂူသို႔ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳစဥ္။ ဓါတ္ပံု - အင္တာနက္။

 

ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံု၊ The New Light of Myanmar စသည့္အစိုးရပိုင္သတင္းစာမ်ားတြင္ ကုလ သမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဘန္ကီမြန္၏ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္သတင္းမ်ားအား အသားေပးေဖာ္ျပထားသည္ ကိုေတြ႔ရေသာအခါ တစ္ခ်ိန္က မိမိတို႔၏နိုင္ငံသားစစ္စစ္ႀကီး ျမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးဦးသန္႔ ျမန္မာ နိုင္ငံသို႔ ျပန္လာခဲ့စဥ္တုန္းက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တျဖစ္လဲသမၼတႀကီးဦးေန၀င္းမွ အေတြ႔ပင္မခံခဲ့ရံုမက ဦးသန္႔ ၏ျမန္မာအလည္အပတ္ခရီးအား အစိုးရပိုင္သတင္းစာ ၆ ေစာင္(လုပ္သားျပည္သူ႔ေန႔စဥ္၊ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံု၊ ဗိုလ္တေထာင္၊ The Working People's Daily၊ The Guardian)တို႔တြင္ သတင္းတိုေလးမွ်ပင္ ေဖာ္ျပေပးခဲ့ျခင္းမ ရွိပါေခ်။(သတင္းစာတစ္ေစာင္၏အမည္ေမ့က်န္ရစ္သျဖင့္ ေမလ ၅ ရက္မွာ ထပ္ေရးျဖည့္လိုက္ပါသည္။)

ဦးေန၀င္းအားေတြ႔ဆံုနိုင္ရန္ ဦးသန္႔၏အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈကို ဦးေန၀င္းက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး ဆင္ေ၀ွ႔ရန္ေရွာင္လုပ္ခဲ့သည္မ်ားကို သတိရမိတိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါသည္။ ဦးေန၀င္းက ျမန္မာ့သား ေကာင္းရတနာတစ္ဦးျဖစ္ေသာဦးသန္႔လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးအေပၚ ပုဂၢိဳလ္ေရးအာဃာတထားစိတ္ မလိုမုန္းထား စိတ္တို႔ျဖင့္ မ်က္ႏွာေျပာင္စြာေရွာင္ခဲ့ပံုမ်ားကို အဲန္အယ္ဒီ(NLD)ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ဆရာဦး၀င္း တင္(စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္)က ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းႏွင့္ေတြ႔ဆံုေမးျမန္း ရာမွာ ယခုလိုေျပာသြားခဲ့တာကို မွတ္သားရဖူးသည္။ 

 ဦးသန္႔ ဗမာျပည္ကိုေရာက္တိုင္း ဦးသန္႔ဟာ ဦးေနဝင္းနဲ႔ ေတြ႕ဆံုဖို႔ႀကိဳးစားတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပဲ။ အဲဒါလည္း က်ေနာ္တုိ႔သတင္းစာေလာကက အသိဆံုးပဲ။ အဲဒီလိုအခါတိုင္းမွာ ဦးေနဝင္း က ျငင္းပယ္တယ္၊ ေရွာင္တယ္ဗ်။ ဦးသန္႔လာတဲ့အခါ ေျမာက္ဖ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္ ခရီးထြက္ ေနတယ္၊ အနားယူေနတယ္၊ ေနမေကာင္းဘူး အၿမဲလုပ္တယ္။

ဦးသန္႔သည္ အေမရိကန္နိုင္ငံ နယူးေရာက္ၿမိဳ ႔ရွိ ကုလသမဂၢရံုးခ်ဳပ္မွာအလုပ္လုပ္ေနစဥ္ အလုပ္တာ၀န္ မ်ားအလြန္တရာမ်ားျပားလွသည့္ၾကားမွ အမိျမန္မာျပည္သို႔ မၾကာခဏျပန္လာေလ့ရွိသည္။ သူ၏မိခင္ ႀကီးအား လာေရာက္ေတြ႔ဆံုေလ့ရွိသည္။ သူအလြန္ခ်စ္ေသာျမန္မာျပည္တြင္အနားယူရင္း ဗုဒၶဘာသာ ကိုခံုမင္စြာသက္၀င္ယံုၾကည္သူပီပီ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိပါသည္။ 

 

၁၉၆၇ ခုႏွစ္က ျမန္မာျပည္သို႔ျပန္လာစဥ္ မိခင္ႀကီးေဒၚနန္းေသာင္(၀ဲ)၊ ဇနီးေဒၚသိန္းတင္(ယာ)တို႔ႏွင့္အတူ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာတြင္ ဆြမ္းကပ္လွဴေနစဥ္။ ဓါတ္ပံု - "ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မးေရးဗိသုကာ ဦးသန္႔"စာအုပ္။

 

ဦးသန္႔မွ တကၠသိုလ္စိန္တင္ထံေရးသည့္စာ။ "ကမာၻ႔ၿငိမ္းခ်မးေရးဗိသုကာ ဦးသန္႔"စာအုပ္မွ ..။

 

အမွန္မူ ျမန္မာနိုင္ငံသားဦးသန္႔သည္ ျမန္မာ့သားေကာင္းရတနာတစ္ဦးသာမဟုတ္မူပဲ ကမာၻ႔သား ေကာင္းရတနာတစ္ဦးလည္းျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ဤအခ်က္ကို သူ၏အထုပၸတၱိစာအုပ္အား ေရးသားျပဳစု ခဲ့သည့္ စာေရးဆရာႀကီးတကၠသိုလ္စိန္တင္ႏွင့္ သူ၏ညီျဖစ္သူဦးခန္႔(ပန္းတေနာ္ဦးခန္႔)တို႔၏စာအခ်ိဳ ႔ အား ေကာက္ႏႈတ္ကိုးကားေဖာ္ျပလိုေပသည္။ တကၠသိုလ္စိန္တင္က သူ၏စာအုပ္အမွာစာတြင္ -

ဦးသန္႔ကဲ့သို႔ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးမွာ ျမန္မာနိုင္ငံမွေနာက္ထပ္ေပၚေပါက္ရန္ မလြယ္ကူပါ။ ေရွးက လည္း မေပၚေပါက္ခဲ့ေသးပါ။ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္တစ္ဦးအျဖစ္ျဖင့္ ဦးသန္႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာေအာင္ျမင္မႈမွာ မ်ားစြာရွိခဲ့ပါသည္။ သူ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာတာ၀န္ႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးကို ယေန႔အထိကမာၻ႔သမိုင္းတြင္ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မွ မေဆာင္ရြက္တိုင္ခဲ့ေသး ဟုလည္း ဆိုခ်င္ပါသည္။ သူ႔အတြက္ အမိျမန္မာနိုင္ငံက ဂုဏ္ယူေနမည္သာျဖစ္ပါသည္။ 

အက်င့္စာရိတၲႏွင့္ စိတ္ေနစိတ္ထားအေနျဖင့္လည္း ဦးသန္႔ကဲ့သို႔ စံထားေလာက္ေသာပုဂၢိဳလ္ မွာ အလြန္ရွားပါသည္။ ဦးသန္႔ကဲ့သို႔ ပညာအေျမာ္အျမင္ႀကီးသူ၊ စိတ္ထားမြန္ျမတ္သူ၊ သည္း ခံစိတ္ရွည္၍ ကရုဏာတရားႏွင့္ျပည့္၀သူျဖစ္ရန္မွာ ေတာ္ရံုသင့္ရံုပါရမီ၊ ေတာ္ရံုတန္ရံုႀကိဳးစား မႈႏွင့္ မျဖစ္နိုင္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။  ဟု ေရးခဲ့ပါသည္။

တစ္ဖန္ ဦးသန္႔၏ညီျဖစ္သူ ဂႏၳေလာကမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာေဟာင္းလည္းျဖစ္ခဲ့ၿပီး ပါလီမန္အမတ္တာ၀န္ မ်ားထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးေသာ ဦခန္႔ကလည္း - 

ကမာၻ႔အႏၲရာယ္အႀကီးဆံုးျဖစ္သည့္ တတိယကမာၻစစ္ႀကီး မျဖစ္ပြား မေပၚေပါက္နိုင္ရန္ ကမာၻ ႀကီးကို လိမ္မာေဘးကင္းေသာလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းသြားေအာင္ ၾကပ္မတ္ထိန္းေက်ာင္းျပဳ ျပင္ဆံုးမေပးနိုင္စြမ္းေသာအဖြဲ ႔ႀကီးသည္ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးပင္ျဖစ္၏။ တစ္ကမာၻလံုး ၏ မွီခိုအားထားရာအဖြဲ႔ႀကီးလည္း မည္၏။ 

ကမာၻေပၚရွိနိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာပါ၀င္၍ အရာရွိအရာခံႀကီးငယ္မ်ားစြာ အမႈထမ္းလ်က္ရွိေသာ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးတြင္ အေရးပါအရာေရာက္ဆံုးေသာ ရာထူးႀကီးမွာ အေထြေထြအ တြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ ရာထူးျဖစ္၏။ 

ဦးသန္႔အားယခုအခါ ဒုတိယ ၅-ႏွစ္ သက္တမ္းကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ပါရန္ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီႏွင့္တကြက်င္းပဆဲကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံႀကီးကပါ တစ္သံတည္း ပန္ၾကားေမတၲာရပ္ခံခ်က္ကို (ဆက္မလုပ္ပါရေစနဲ႔၊ မလုပ္နိုင္ပါ)ဟူ၍ ဆက္လက္ျငင္းဆံေန ရာမွ ၀တၲရားသိေသာကမာၻ႔အမ်ိဳးသားေကာင္းပီပီ ကမာၻ႔အုပ္စုႀကီးအားလံုးက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ ေသာလူစားကို မရသည့္ဒုကၡက ႀကီးထြားလာၿပီး၊ ကမာၻႀကီး၏အနာဂတ္ေရးကိုပင္ ထိခိုက္လာ နိုင္သည္ကိုေကာင္းစြာႏွလံုးသြင္းမိသည္ႏွင့္အညီ ဦးသန္႔သည္ ဆက္လက္၍တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ပါမည္ဟု ကတိေပးသေဘာတူလိုက္သည္မ်ားမွာလည္း ကမာၻက သိရွိၾကၿပီးျဖစ္ ေလသည္။ 

ဦးသန္႔၏ထင္ရွားေက်ာ္ေစာျခင္း၊ ဦးသန္႔ကို ကမာၻက လိုလားၾကျခင္းတို႔သည္ ဦးသန္႔၏ သူမ တူေအာင္ျပည့္စံုေသာ ၀ိရိယ၏စြမ္းပကား၊ ပညာ၏စြမ္းပကား၊ စင္ၾကယ္ေသာအက်င့္သီလတို႔ ၏ စြမ္းပကားတို႔ေၾကာင့္ဟု ဆိုနိုင္ပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဦးသန္႔သည္ ဣႆာမစၦရိယဟူ ေသာ စိတ္ယုတ္တို႔ကိုပယ္ရွားနိုင္၍ ေဒ၀ဓမၼတရားႏွစ္ပါးတို႔ျဖစ္ေသာဟိရိႀသတၲပၸတရား၊ေလာ ကပါလျဖစ္ေသာျဗဟၼစိုရ္တရားတို႔ကို ေကာင္းစြာလက္ကိုင္ထားနိုင္ေသာပါရမီအင္အား၊ ဘုန္း ကံအင္အားႀကီးမားေသာ မင္းေယာက်ာၤးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဟုလည္း ဆိုနိုင္ပါ၏။- ဟု ေရးခဲ့ပါသည္။

ကမာၻ႔ထိပ္သီး" ႀကီးသံုးႀကီး" ႏွင့္ ဦးသန္႔။ (၀ဲမွယာ) အေမရိကန္နိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဒင္းရပ္စ္၊ ဆိုဗီယက္ နိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဂရုိမီကို၊ ၿဗိတိန္ နိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေလာ့ဒ္ဟုမ္း။

 

ယင္းကဲ့သို႔ေသာ ျမန္မာ့သားေကာင္းရတနာလည္းျဖစ္ ကမာၻ႔သားေကာင္းရတနာလည္းျဖစ္ေသာ ဘုန္း ရွင္ ကံရွင္ ပါရမီရွင္တစ္ဦးကို ျမန္မာနိုင္ငံသူနိုင္ငံသားအားလံုးႏွင့္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းလံုးက ခ်စ္ခင္ေလးစား ျမတ္ႏိူးစြာျဖင့္ ဂုဏ္ယူခ်ီးေျမွာက္ေနခ်ိန္တြင္ ဣႆာမစၦရိယမနာလို၀န္တိုစိတ္ႀကီးမားၿပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးအာ ဃာတထားတတ္သူ သမၼတဦးေန၀င္းကမူ ျမန္မာနိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနျဖင့္ေကာ နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္တစ္ ဦးအေနျဖင့္ပါ ဂုဏ္ယူခ်ီးေျမွာက္ျခင္း မလုပ္နိုင္ခဲ့ေပ။ ထိုသို႔မလုပ္နိုင္ခဲ့ရံုမက ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ အရုပ္ဆိုး အၾကည့္တန္လွသည့္ "ဦးသန္႔အေရးအခင္းႀကီး"အား ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ေစခဲ့ေလသည္။ 

 

ပင္မတကၠသိုလ္ေခၚ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၏ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ခန္းမႀကီး။ ဓါတ္ပံု - အင္တာနက္။

 

"ဦးသန္႔အေရးအခင္းႀကီး"ျဖစ္စဥ္က စာေရးသူ ရန္ကုန္မွာရွိေနခဲ့သည္။ ရွိသည္မွ ထိုေခတ္ထိုကာလက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သူေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား၏ ဘူမိနက္သန္ျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နယ္ေျမ အနီးတြင္ေနေနခဲ့သည္။ ရန္ကုန္၀ိဇၨာႏွင့္သိပၸံတကၠသိုလ္(Rangoon Arts and Sciences University - ရာဇူး RASU ဟုလည္း အတိုေကာက္ေခၚေလ့ရွိခဲ့ၾက၏။) နယ္ေျမကိုႏွစ္သက္လွသျဖင့္ လွည္းတန္းအ၀ိုင္း ႀကီးႏွင့္မေ၀းလွေသာ ၀ဂၢီရပ္ကြက္တြင္ အခန္းငွားေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ ထိုစဥ္က မိမိ သည္ သမိုင္းက်ိဳက္၀ိုင္းဘုရားလမ္းရွိ မသန္မစြမ္းလူနာမ်ားေဆးရံု၌ အလုပ္လုပ္ရင္း နိုင္ငံျခားဘာသာ သိပၸံ (Institute of Foreign Languages - IFL)တြင္ ရုရွားဘာသာကို အခ်ိန္ပိုင္းသင္ယူေနသည္ျဖစ္ရာ လွည္းတန္းေစ်းမွလိုင္းကားစီးၿပီးသြားပါက သံုးမွတ္တိုင္သာေ၀းေလသည္။ တစ္ခါတစ္ရန္ ကားစီးရန္ ခက္ခဲက လမး္သြက္သြက္ကေလးလမ္းေလွ်ာက္သြားလိုက္ပါသည္။ 

သံုးမွတ္တိုင္ခရီးဆိုေတာ့ ေက်ာင္းကိုေရာက္ေသာအခါ အက်ႌမွာေခၽြးမ်ားနစ္ေနၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးေခၽြး သီးေခၽြးေပါက္မ်ားျဖင့္ျမင္မေကာင္းရွိတတ္ရာ ရုရွားဘာသာပါေမာကၡက သနားစဖြယ္မ်က္ႏွာေလးကို တ မင္ရယ္ရေအာင္လုပ္ျပကာ "မင္း နားပါဦး၊ အရင္နားလိုက္ပါဦးကြ" ဟု ေျပာတတ္ပါ၏။  

စာေရးသူ၏ကိုယ္ေတြ႔ "ဦးသန္႔အေရးအခင္းႀကီး"အား အက်ဥ္းမွ်ေျပာျပပါမည္။

အမွတ္ (၂) အား ဆက္ၿပီးဖတ္ရႈၾကပါရန္။ 

သတိ .. နံပတ္စဥ္အတိုင္း မေခၚပါ

ၾကာေတာ့လည္း ၾကခဲ့လွၿပီ။

ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္က Raffles Place ဘူတာကေန ၁၀ မိနစ္ေလာက္ လမ္း ေလ်ာက္သြား ရၿပီး၊ ပီဒဲမ္းကိုးစင္တာ (Pidemco Centre) ၌ရွိတဲ့ စင္ကာပူနိုင္ငံလူ၀င္မႈႀကီး ၾကပ္ေရးရံုး (Immigration Department) ကို ေရာက္ခဲ့စဥ္က မိမိရဲ ႔တိုကင္နံပတ္ကေလးအားလက္ထဲမွာက်စ္က်စ္ပါေအာင္ကိုင္ထား ရင္း မိမိအလွည့္ေစာင့္ေနခဲ့တုန္းက “သတိ .. နံပတ္ စဥ္အတိုင္း မေခၚပါ” ဆိုတဲ့ သတိေပးစာတန္းေလး ကို စၿပီးသတိျပဳခဲ့မိတယ္။ ဒီစာတန္းေလးကိုေတြ႔စကေတာ့ ‘ဘာျဖစ္လို႔နံပတ္စဥ္အတိုင္း မေခၚရမွာလဲ’ လို႔လည္း စိတ္ထဲေတြးမိၿပီး မတင္မက်ေလး ျဖစ္ခဲ့မိေသးတယ္။   

ျမန္မာျပည္ကေရာက္လာခါစ ပူပူေႏြးေႏြးေလးဆိုေတာ့ ‘ဘယ္သူေတြကိုမ်ား ၾကားျဖတ္လုပ္ ေပးခ်င္လို႔ ဒီလိုေၾကညာထားရျပန္တာလဲ’လို႔လည္း စင္ကာပူပါး မ၀ေသးစြာ စြပ္စြပ္စြဲစြဲႀကီးကို ထင္ခဲ့မိေသးတာ။ ေနာက္ေတာ့မွ တစ္ခန္း၀င္ တစ္ခန္းထြက္နဲ႔ ျပာျပာသလဲ အလုပ္မ်ားေနၾက တဲ့၀န္ထမ္းေတြ(မယံုမရွိၾကနဲ႔ ကိုယ္တို႔တိုင္းျမန္ျပည္ကအတိုင္းပါပဲ)နဲ႔ ဖိုင္ေတြကိုအရာရွိအခန္းထဲယူသြားလိုက္ ျပန္ထြက္လာလိုက္လုပ္ ေနတဲ့၀န္ထမ္းေတြကို ေစ့ေစ့ငုငုေလးသတိျပဳမိေလေတာ့မွ ‘အို႔ဟိုး၊ ဒါေၾကာင့္ကိုး’ဆိုၿပီး သေဘာေပါက္ ခဲ့ရေတာ့တာ။

ဒီေနာက္ပိုင္းမယ္ေတာ့ ဘဏ္ေတြ ေပၚလီကလင္းနစ္ကေဆးဆိုင္ေတြကို အေရာက္အေပါက္ရွိ လာတဲ့အ ခါမွာလည္း ဒီသတိေပးစာတန္းေလးကို ေတြ႔ေနရတာပါပဲ။ ဒါနဲ႔ဆက္စပ္ၿပီး ေယဘုယ်အားျဖင့္ အစဥ္အ တိုင္းျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိပင္ရွိျငားေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရန္မွာ ေစာေစာကသတိေပးစာတန္းေလးလိုပဲ အစီအ စဥ္လြဲၿပီးျဖစ္နိုင္တာ ျဖစ္တတ္တာေလးေတြကို မီးခိုးၾကြက္ေလ်ွာက္ဆိုသလို အေတြးဆန္႔မိခဲ့ ျပန္ပါတယ္။

ဟိုတုန္းက MRTV-3 Web Site ရဲ ႔ေၾကးမံုသတင္းစာမွာ နာေရးေၾကာ္ျငာသတင္းေတြကို ၁ မ်က္ႏွာခြဲ ၂မ်က္ ႏွာေလာက္ ပါေလ့ရွိတာမို႔ စာေရးသူက ေန႔စဥ္မပ်က္ မလြတ္တမ္းဖတ္ေလ့ ရွိခဲ့တယ္။ ဆံုးပါးသြားၾကသူ ေတြအထဲမွာ မိမိနဲ႔ရင္းႏွီးတဲ့ ဒါမွမဟုတ္ မိမိသိတဲ့သူေတြပါ,မပါ သိရေအာင္ပါ။ အဲဒီတုန္းက ရက္သား လ သားေလးမ်ားမွအစ၊ ၁၄-၁၅ ႏွစ္အလယ္၊ အသက္ ၇၀၊ ၈၀၊ ၉၀ ေက်ာ္ေတြအဆံုးထိ အသက္အရြယ္အ မ်ိဳးမ်ိဳးမွာေသဆံုးၾကတာေတြ႔ရၿပီး အေတာ္ေလးကိုသံေ၀ဂရမိခဲ့ပါတယ္။ “မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ ေခါက္” ဆိုတဲ့ျမန္မာ့ဆိုရိုးစကားအတိုင္း မသာလိုက္မပို႔ရပါပဲလ်က္ ဘုရားေက်ာင္းကန္ကို ဆယ္ေခါက္ ေရာက္ရသလို ထိတ္လန္႔ ျခင္း သံေ၀ဂရျခင္း ခံစားျဖစ္မိခဲ့ပါတယ္။

ေအာ္- မိမိကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ “ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ၊ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြး မီ” ဆိုသလို‘မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တပ်က္’အတြင္း ဘ၀ေျပာင္းသြားနိုင္ေၾကာင္းကို ေလးေလးနက္နက္ တ ရားသေဘာဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းမိခဲ့ပါတယ္။

တကယ္က ေသျခင္း ဒါမွမဟုတ္ ေသမင္းက -

အသက္အရြယ္ ငယ္လြန္းေသးတယ္၊

အရြယ္ေလးက ေကာင္းတုန္းရွိေသးတယ္၊

သူတို႔ကေတာ့ အိုမင္းကုန္ၾကပါၿပီ စသျဖင့္အသက္ကိန္းဂဏန္းနံပတ္စဥ္အတိုင္း ေခၚေလ့မရွိပါေခ်။ ငယ္ ငယ္ရြယ္ရြယ္ ရက္သားေလးနဲ႔ေသဆံုးသြားၾကရသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးရွိၾကသလို အသက္ ၈၀၊ ၉၀၊ တစ္ခ်ိဳ ႔အ သက္ ၁၀၀ ေက်ာ္မွ ေသဆံုးၾကသူမ်ားလည္း မနည္းလွေပ။

ဒါေၾကာင့္ ေသျခင္းတရားကို အသက္ေရတြက္မႈနံပတ္စဥ္ဂဏန္းနဲ႔ ပံုေသညီမွ်ကိန္းခ်ၿပီး ေ၀းေသးတယ္၊ ေစာလြန္းေသးတယ္ဆိုကာ ကိုယ့္အလွည့္မေရာက္နိုင္ေသးဘူး၊ ကိုယ့္ေရွ ႔ကသူေတြ အကုန္လံုးသြားၿပီး မွ ကိုယ့္အလွည့္ကိုေရာက္ရမွာ၊ ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္ေသးဘူးစသျဖင့္ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ သ ေဘာမထားမိၾကေစဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။  

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့၊

ေသမင္းက နံပတ္စဥ္အတိုင္း မေခၚတတ္တာမို႔ပါ။ 

စင္ကာပူမွ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္ (၂)

စတုဒိသာေကၽြးေမြးဧည့္ခံသူမ်ားကလည္း ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးလာပရိသတ္မ်ားဆီသို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ...။

တိုပါးယိုးေက်ာင္ေတာ္ႀကီးသႀကၤန္၌ သမီး၏ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္(Moulmein Kitchen) မွာ ၀ိုင္းကူ လုပ္ေပးရင္း ဓါတ္ပံုႏွင့္ဗြီဒီယိုမ်ားလိုက္ရိုက္ရင္းျဖင့္ မိမိသည္ ဇနီးႏွင့္သမီးတို႔၏လက္ရာေရႊရင္ေအး
အား တစ္စက္ကေလးမွ်ပင္ မျမည္းစမ္းလိုက္ရေသာ္လည္း စတုဒီသာဆိုင္အခ်ိဳ ႔မွအစားအစာ ၂ မ်ိဳးကို မူ အားေပးလိုက္ျဖစ္ပါ၏။ တစ္ခုက ႀကာဇံေၾကာ္ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ခုက အေအးစံုျဖစ္သည္။

ကိုေဇယ်ာထက္၊ ကိုသန္းပိုဦးတို႔ႏွင့္အတူ ၾကာဇံေၾကာ္စားရင္း အမွတ္တရ..။

ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး

ရကၡိဳင္အသင္း(စင္ကာပူ)မွ လူငယ္ေလးမ်ားကလည္း တက္တက္ၾကြၾကြေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္နဲ႔ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကလို႔ ....။

စားခ်င္ပါလ်က္ႏွင့္ မစားျဖစ္လိုက္သည့္အစားအစာမ်ားတြင္ ရခိုင္မုန္႔တီလည္းပါ၏။

ေရေတြစိုကုန္ၿပီ။

ကိုယ္တိုင္လည္းေပ်ာ္ၾကလ်က္ အမ်ားကိုလည္း အေပ်ာ္ဓါတ္ကူးေစတဲ့လူငယ္တစ္စု၏ ကခုန္ျမဴးတူးၾကဟန္။

ေရႊရင္ေအးျဖင့္ေကၽြးေမြးဧည့္ခံရင္း ေျဖေဖ်ာ္မႈလည္းေပးေနတဲ့ ကိုလိႈင္မ်ိဳးမင္း။

စာေရးသူ၏မိတ္ေဆြ ဦးလြင္သိန္း(ေနလစာေပ)ရဲ ႔သား ကိုပိုင္စိုး ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္ကို လာအားေပးသြားတယ္။

ေရႊရင္ေအးခြက္ ၆၅၀ ကုန္သြားသျဖင့္ ကိုယ့္ခြက္ႏွင့္ကိုယ္ လာယူသူလာ၊ ပုဂံျပားတို႔ ေရခဲမုန္႔ဗူးခြံတို႔ျဖင့္ ထည့္စားသူစားၾကသည္။ တစ္ခါ သာဂူႏွင့္ေကာက္ညွင္းကုန္ေတာ့ ေက်ာက္ေက်ာေတြက်န္ေနေသး သျဖင့္ တစ္ရႈးႏွင့္ ထုတ္ေပးရျပန္သည္။ တစ္ဖန္ေက်ာက္ေက်ာပါ ကုန္ျပန္ေလေသာအခါ ေဘးခ်င္းကပ္ ဆိုင္မွ ေရခဲမုန္႔ကို ဇြန္းႏွင့္ျခစ္ၿပီး ၀ိုင္းကူေကၽြးေမြးေပးရ၏။ လက္မလည္ေအာင္ ေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းၾကရ သျဖင့္ အားေပးသူမ်ားေကာ စတုဒိသာအလွဴရွင္မ်ားပါ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ၾကရသည္။

အားလံုး၏ကိုယ္စား သာဓုေခၚမိပါ၏။


နားနားေနေန

ဆိုင္ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ ခဏတစ္ျဖဳတ္နားရင္း စကားစျမည္ေျပာေနၾကသူမ်ား။

ပင္ပန္းေရာထင့္ ... ေျခပစ္လက္ပစ္နားကုန္ၾကၿပီ။

ဘာလက္စတီယားလမ္းနဲ႔ အာဟြတ္လမ္းၾကားက ပန္းၿခံေလးအတြင္းမွာ ...။

လာမည့္ႏွစ္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္မွာ ဆႏၵႏွစ္ခုျပဳမိသည္မွာ

(က) ၁၉၉၁-၂ ခုႏွစ္မ်ားကလို သႀကၤန္ယိမ္းပါ၀င္ေစရန္
(ခ) သံခ်ပ္အသင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာေစရန္တို႔ ျဖစ္သည္။

ဓါတ္ပံု - Moulmein Kitchen ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားတာပါ။

စင္ကာပူမွ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္

  

ဒီကေန႔မနက္က တိုပါးယိုးအရပ္မွာရွိတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီး (Burmese Buddhist Temple) မွာ က်င္းပခဲ့ေသာ ျမန္မာ့ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးခါသႀကၤန္ပြဲႀကီးကေတာ့ စည္စည္ကားကားသိုက္သိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ နဲ႔ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးသြားခဲ့ေပၿပီ။

ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသည္ ျမန္မာ့ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးခါသႀကၤန္ပြဲကို ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးတည္ေဆာက္ ၿပီးစီးခ်ိန္မွအစျပဳလ်က္ ႏွစ္စဥ္မပ်က္က်င္းပလာခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ပရိေစၦဒၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ စာေရးသူ သည္ ဒီကၽြန္းသာယာမွာပင္ ယခုႏွစ္ မတ္လ ၂၆ ရက္ေန႔က "လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ တုန္းက ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္းသႀကၤန္" အမည္ျဖင့္ ေရးခဲ့ပါေသးသည္။  ထိုစဥ္က မွတ္တမ္းတင္ရိုက္ခဲ့ေသာဓါတ္ပံုေပါင္း မ်ားစြာကို အမွတ္တရေဖာ္ျပေပးခဲ့ပါ၏။ 

ယခုလည္း ဒီကေန႔မနက္ကရိုက္ခဲ့သည့္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးျမန္မာ့ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးခါသႀကၤန္ပြဲလႈပ္ရွားမႈ မ်ားအား ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား ၾကည့္ရႈခံစားႏွစ္သက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထင္ မိပါ၏။

နံနက္ ၈ နာရီမထိုးခင္ေလးမွာမို႔ လူက သိပ္မမ်ားလွေသးဘူး။

ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္၏  ေရသဘင္သရုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီကားေလးရဲ ႔ ျမဴးၾကြၾကြလႈပ္ရွားဟန္။

(A) နံနက္ ၈ နာရီ ၂၀ မိနစ္ -  ေရႊရင္ေအးကုသိုလ္ဒါနျပဳတဲ့ ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ဆိုင္ခင္းက်င္းေနၾကစဥ္ ...။

(B) ဆိုင္ခင္းက်င္းၿပီးၿပီမို႔ စိတ္ေအးေတာ့သြားရၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ... အားေပးမည့္သူေတြက မေရာက္လာႀကေသး။

'က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းတယ္' 'ဗိုက္တာမင္ေတြပါတယ္'ဆိုတဲ့ သစ္သီးစံုကုသိုလ္ဒါနျပဳတဲ့ဆိုင္ကလည္း ကပ္စတန္မာေမွ်ာ္ရတုန္းရွိဆဲ ...

သႀကၤန္အစားအစာေတြမွာ မုန္႔လံုးေရေပၚက မပါမျဖစ္ပါ။

နံနက္ ၉ နာရီထိုးခါနီးေတာ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ လူမ်ားစျပဳလာၿပီ။
မႏွစ္ကေပးတဲ့ မင္းရဲ ႔လိပ္စာ ေရေတြစိုလို႔ ပ်က္ကုန္ၿပီ ....

ေငြဖလားနဲ႔ပိေတာက္ပန္းကိုင္ထားတဲ့ သႀကၤန္လွပ်ိဳျဖဴတစ္ဦး။

နံနက္ ၉ နာရီ - ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္ရဲ ႔ ေရႊရင္ေအးဆိုင္မွာ ေစ်းဦးစ,ေပါက္ၿပီ။

ေရႊရင္ေအးထည့္တဲ့ခြက္ေလးေတြကုန္သြားေတာ့ (အားေတာ့နာပါရဲ ႔အကိုႀကီးတို႔ရာ) တစ္ရွဴးေလးေတြနဲ႔ပဲထုပ္ေပးရေတာ့တာ ..။

ေရႊရင္ေအးထည့္တဲ့ခြက္ေလးေတြကုန္သြားတာမ်ား ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္လို႔ (ကိုယ့္ခြက္နဲ႔ကိုယ္လာရင္ ရတာပဲဟာ)။

"ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္"က ေရႊရင္ေအးကို လာၿပီးအားေပးၾကတဲ့ သႀကၤန္မမေလးမ်ားက ေစာင့္ေနၾကရေပမယ့္ ရယ္ရယ္ေမာေမာပါပဲေနာ္။

ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသို႔ စာေရးသူတို႔မိသားစုေရာက္ေတာ့ နံနက္ ၈ နာရီထိုးခါနီး။

စတုဒိသာေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းမည့္သူမ်ားမွအပ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးႏွစ္သစ္ကူးခါသႀကၤန္ပြဲလာ ပရိသတ္ ကား အလြန္မမ်ားလွေသး။ ေရာက္တန္သ၍ေတာ့ ေရာက္ေနႀကၿပီ။ စားလည္းစား ေသာက္ေနႀကၿပီ။

သို႔ေသာ္ စီးလာေသာကားက တိုင္ဂ်င္းလမ္းထိပ္ရိွ အာဟြတ္လမ္းေပၚမွာသာ ရပ္လို႔ရ၏။ ယင္းသို႔ရပ္ ရန္ပင္ ေနရာက ဟုတ္တိပတ္တိ မရွိခ်င္။ တိုင္ဂ်င္းလမ္းထဲကိုမူ ကား၀င္လို႔မရေလေတာ့။ သို႔႔ႏွင့္ ကား ေပၚမွပစၥည္းမ်ားခ်လ်က္ တြန္းလွည္းျဖင့္တင္ကာ မိမိတို႔ဆိုင္ေနရာရွိရာသို႔ သြားႀကရသည္။ မိမိတို႔အ တြက္သတ္မွတ္ေပးထားသည့္ဆိုင္ေနရာကလည္း ကံေကာင္းေထာက္မစြာပင္ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း၌ မ ဟုတ္ပဲ တိုင္ဂ်င္းလမ္းေပၚမွာျဖစ္သျဖင့္ အဆင္ေျပေလသည္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲအထိပစၥည္းမ်ားသယ္ရန္ မလိုေပ။ ခရီးတစ္၀က္ခန္႔ သက္သာသြား၏။

မိမိတို႔ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္ (Moulmein Kitchen)ဆိုင္မွာ သမီးႏွင့္သားမက္တို႔က စတုဒိသာေကၽြးေမြး လွဴဒါန္းလိုသျဖင့္ မိမိတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံမွ တတ္အားသ၍ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ရသည္။ မိမိတို႔ႏွစ္ဦး အျပင္ မလွရည္၀ိုင္း (မႏၲေလး)၊ ကိုေဇယ်ာထက္ (ကန္႔ဘလူ)၊ ကိုသန္းပိုဦး (သံုးခြ)၊ ကိုလိႈင္မ်ိဳးမင္း (ကာဘိုး) ႏွင့္ မခိုင္ဇင္ေထြး (ေတာင္သာ)တို႔ကလည္း တက္ညီလက္ညီျဖင့္ အားတက္သေရာ ၀ိုင္၀န္းလုပ္ကိုင္ေပး ခဲ့ၾကေလရာ ေက်းဇူးအထူးတင္ရပါသည္။

ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္ (Moulmein Kitchen)ဆိုင္အတြက္ ျမန္မာ့ေရသဘင္ပြဲသရုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီကားေလး ကိုမူ မိမိ၏သားျဖစ္သူေမာင္စိုးေမာင္တင္က သူရဲ ႔သူငယ္ခ်င္း ဒီဆိုင္းနား(designer) တစ္ဦး ႏွင့္တြဲလ်က္ ေရးဆြဲေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ အမွန္ဆိုေတာ့ သားက ၁၁ လသားအရြယ္မွာ စင္ ကာပူနိုင္ငံသို႔ေရာက္လာခဲ့ရာ ျမန္မာ့သႀကၤန္ႏွင့္ေရသဘင္ပြဲကို ကိုယ္တိုင္ႀကံဳဖူးျခင္း မရွိပါေခ်။ စင္ကာပူေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္ကို ပင္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္က တစ္ႀကိမ္သာႀကံဳဖူးခဲ့၏။ သို႔ျဖစ္ေပရာ သမီးက ျမန္မာ့ေရသဘင္ပြဲသရုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ မ်ားကို အင္တာနက္မွရယူျပသလ်က္ မည္သို႔မည္ပံုေရးဆြဲေပးရန္ ခိုင္းရသည္။

ယင္းပန္းခ်ီကားကို ၿပီးခဲ့သည့္တနဂၤေႏြေန႔က စတုဒိသာေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းအၿပီးတြင္ ဆိုင္ခန္း၌ပင္ ခ်ိတ္ ထားလ်က္သား ေမ့က်န္ထားခဲ့သျဖင့္ တနလၤာေန႔က ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသို႔တစ္ေခါက္ ျပန္သြားၿပီး ဆရာ ေတာ္မ်ားအားေလ်ာက္ထားေမးျမန္းကာ ရွာေဖြေနရပါသည္။

ဒါ ့ေၾကာင့္ …

“ေတြ႔ရင္ေျပာၾကပါကြယ္ ..

ေက်းဇူးဆပ္ပါမယ္” ..လို႔။        

(နံနက္ ၁၀  နာရီခြဲ) ေမာ္လၿမိဳင္မီးဖိုေခ်ာင္ရဲ ႔အေနာက္ဖက္(ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးေရွ ႔က)ကြင္းထဲမွာ လူေတြက ဒင္းၾကမ္းပဲ။ အေပၚက ပံု A ႏွင့္ B ကိုယွဥ္ၾကည့္ပါ။ အဲဒီတုန္းက လူတစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စပဲရွိေသးတာ။

နံနက္  ၁၀ နာရီခြဲ -  ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးေရွ ႔က မလႈပ္သာ မလွည့္သာ မသြားသာျဖစ္ေနတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ...။

လူအုပ္လႈိင္းတံပိုးႀကီးထဲမွာ ကေလးငယ္ေလးေတြရဲ ႔ Grandstand ေနရာေကာင္းတစ္ခုကေတာ့ .....

 

သႀကၤန္ေဖေဖ

အေဖ့ဂုတ္ကို ခြကာစီးလို႔

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္ သြားၾကမယ္။

သား သြားရင္ကြယ္ လူအုပ္ႀကီးက 

မ်ားလြန္းလွမို႔ စိုးရိမ္တယ္။

လူအုပ္ႀကီးကို မေၾကာက္ပါကြဲ႔

ေဖေဖ့ဂုတ္ပိုးက ေတာင့္လွတယ္

သြားမယ္ .. သြားမယ္။      ဖိုးတာ (၁၈ ဧၿပီ နံနက္ ၁၂ နာရီ ၃၅ မိနစ္ ၂၀၁၂)

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္လာ ျမန္မာပရိသတ္မ်ားသည္ နံနက္ ဂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွအစျပဳၿပီး တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ ဒီေရအလားတိုးပြားမ်ားျပာလာခဲ့သည္။ လူငယ္လူရြယ္ေတြ မ်ား၏။ ကေလးသူငယ္
မ်ားႏွင့္ အသက္ႀကီးသူမ်ား နည္းေလသည္။

တကယ္ကလည္း လူငယ္လူရြယ္မ်ား၏ပြဲေပပဲကိုး။


"စင္ကာပူမွ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသႀကၤန္(၂)" ကို ဆက္ဖတ္ပါရန္။

စပ္မိစပ္ရာ ၾကားမိေလသမွ်

မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ျပည့္စံုသည့္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၄ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္အခါသမယကို ႀကိဳဆိုေသာအား ျဖင့္ ကၽြန္းသာယာစာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအတြက္ “စပ္မိစပ္ရာ ၾကားမိေလသမွ်”ေဆြးေႏြးခန္းက႑ေလး အား ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါသည္။

ဤက႑၏အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ‘သူလိုငါလို’သာမန္လူမ်ား၏ နိုင္ငံေရး စီးပြားေရး လူမႈေရး ဘာသာ ေရး ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံႏွင့္ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ေရးဆိုင္ရာ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးမႈအသံမ်ားကို ၾကားမိ သည့္အတိုင္း သစၥာရွိစြာျဖင့္ တဆင့္ေဖာက္သည္ခ် ျဖန္႔ေ၀ေပးရန္ျဖစ္သည္။

တစ္နည္းဆိုရေသာ္ ‘လူထုအသံ’ပင္ျဖစ္ပါေလ၏။

ယင္းအသံမ်ားကို ကၽြန္းသာယာမွ သေဘာတူ၏ မတူ၏ မရွိ။ ေထာက္ခံျခင္း ကန္႔ကြက္ျခင္း မရွိ။ မိမိ ကိုယ္တိုင္က စိတ္၀င္စားစြာနားစြင့္ၿပီး ေတြးေတာခ်င့္ခ်ိန္သင့္သည္ဟူ၍သာ ႏွလံုးပိုက္မိပါ၏။ 

၀ိုင္း၀န္းေတြးေတာ စဥ္းစားေပးၾကပါကုန္။

 

ကိုစပ္မိ - ကိုစပ္ရာေရ အခုတေလာမွာ ျမန္မာျပည္က ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေျပာၾက ဆိုၾက ေဆြးေႏြးၾကသံေတြ အေတာ္ေလးၾကားေနရပါလားဗ်ိဳ ႔။

ကိုစပ္ရာ - ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ ကိုစပ္မိရဲ ႔။ ၾကားေနရတာမွ အေတာ္ေလးလည္းစံုေစ့ၿပီး  အေတာ္ေလးလည္း က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကီးပါပဲလားဗ်။

ကိုစပ္မိ - စံုေစ့တာမွ ကိုစပ္ရာရာ၊ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီေလးမွာပဲ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ က မဲစာရင္းထုတ္ျပန္တဲ့အခါ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့သူေတြက ကိုယ္ေယာင္ေပ်ာက္သြားၿပီး မဲစာရင္းထဲမပါ လာၾကပဲ ေသၿပီးတဲ့သူေတြက ဒီမိုကေရစီလို႔ၾကားလိုက္တာနဲ႔ ကေမ်ာေသာပါး အသက္ျပန္၀င္လာၾကၿပီး မဲစာရင္းထဲပါလာၾကတာမ်ိဳးေတြအထိေပါ့။   

ကိုစပ္ရာ - ဒါတင္ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲဗ်ာ။ မဲေပးပိုင္ခြင့္မရွိတဲ့သူေတြ မဲစာရင္းထဲပါလာၾကတာကေတာ့ ဆိုးလွသေပါ့ဗ်။

ကိုစပ္မိ - အဲ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ဗ်။

ကိုစပ္ရာ - ဘာတစ္ခုမ်ား ေတာ္ရျပန္တာမို႔လဲ၊ လင္းစမ္းပါဦး ကိုစပ္မိရဲ ႔။ 

ကိုစပ္မိ - ဒီလိုေလဗ်ာ၊ အဲဒီလို မဲစာရင္းအမွားအယြင္းေတြျဖစ္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နိုင္ငၤေရးပါတီေတြက တိုင္တမ္းၾကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က မဲစာရင္းေတြကို မတ္လ ၂၅ ရက္ ေန႔အထိ ျပန္လည္ျပင္ ဆင္ခြင့္ေပးခဲ့တယ္ေလဗ်ာ။

ကိုစပ္ရာ - ဒီလိုဆို ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကိုစပ္မိရာ။ သာဓု ေခၚမိပါရဲ ႔။

ကိုစပ္မိ - ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအားလံုးကေကာ ကမၻာ့ နိုင္ငံအသီးသီးကပါ စိတ္၀င္တစားအျဖစ္္ဆံုးကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီ မိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဒီတစ္ခ်ီမွာ ၀င္ၿပိဳင္လာတာပဲျဖစ္တယ္ဗ်။

ကိုစပ္ရာ - ဟုတ္သပ ကိုစပ္မိရာ။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး တုန္းက ၀င္ၿပီးမၿပိဳင္ခဲ့ပဲကိုးဗ်။ အဲ အခုတစ္ခါမယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က တက္စံုရြက္ စံုကိုလႊင့္ၿပီး မဲဆြယ္စည္းရံုးလႈပ္ရွားခဲ့တာမို႔ ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကို အားလံုးက အုတ္ေအာ္ ေသာင္းတင္း အသဲတထိပ္ထိပ္နဲ႔ အရမ္းကိုစိတ္၀င္စားခဲ့ၾကတာ။ က်ဳပ္သိရသ၍ေတာ့ဗ်ာ၊ ၾကားျဖတ္ေရြး ေကာက္ပြဲဆို နိုင္ငံတကာက မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္၀င္စားေလ ့ မရွိ ၾကတာမ်ားပါတယ္။

ကိုစပ္မိ - ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္ဗ် ကိုစပ္ရာရ။

ကိုစပ္ရာ - ဘာမ်ားလဲဗ် ေနာက္တစ္ခုဆိုတာက။

ကိုစပ္မိ - ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတုန္းက အပုတ္နံ႔လိႈင္ခဲ့တဲ့ ႀကိဳတင္မဲကိစၥေလဗ်ာ။  

ကိုစပ္ရာ - ဟုတ္ပ ကိုစပ္မိ။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ သိပ္ၿပီးျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေျပာၾကသံမႀကားမိသလိုပဲ။ အဲ ႀကိဳတင္မဲကိစၥလိုပဲ က်ဳပ္စိုးရိမ္ခဲ့မိတာေနာက္တစ္ခုကေတာ့  ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကလို ေရြး ေကာက္ပြဲၿပီးကာမွ အျငင္းပြားဖြယ္ရာမဲရလဒ္ေတြ မထင္မွတ္ပဲ အလွ်ိဳအလွ်ိဳ ထြက္လာၾကမွာကိုေလ။

ကိုစပ္မိ - ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ၊ စိတ္ပူစရာဆိုလည္း ပူစရာႀကီးေပပဲ။ 

ကိုစပ္ရာ - ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသလိုျဖစ္မလာပဲ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ေရြး ေကာက္ပြဲက်င္းပအၿပီး ၂၄ နာရီးအတြင္းမွာ ေက်ညာေပးနိုင္ခဲ့တာကိုေတာ့ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုး ရနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္တို႔ကို ခ်ီးက်ဴးရမွာအမွန္ပဲဗ်။  

ကိုစပ္မိ - ဟုတ္တာေပါ့ေလ။ ေကာင္းတာကို ဘယ္သူလုပ္လုပ္ အသိအမွတ္ျပဳၾကရေပမေပါ့။ ဒါမွလည္း အေကာင္းေတြကို ပိုလုပ္ခ်င္မွာျဖစ္ၿပီး အေကာင္းေတြ ပို ပိုျဖစ္လာမယ္ မဟုတ္ပါလား။

ကိုစပ္ရာ - ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အနိုင္ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒါဟာ ျပည္သူေတြရဲ ႔ေအာင္ပြဲပါလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးေနာက္တစ္ရက္ျဖစ္ တဲ့ ဧၿပီလ ၂ ရက္ ေန႔က အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးေရွ ႔မွာ ႏႈတ္ဆက္မိတ္ခြန္းတိုေျပာၾကားရင္း အတိအလင္းေၾကညာ ခဲ့တယ္ဗ်။

ကိုစပ္မိ - ဟုတ္ေပသေပါ့ဗ်ာ ကိုစပ္ရာရဲ ႔။ ပါတီနိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူေတြရဲ ႔ ေထာက္ခံမႈနဲ႔ တက္ၾကြစြာပါ၀င္မႈရွိမွပဲ ေအာငျ္မင္ျဖစ္ေျမာက္နိုင္တာမို႔ ပါတီရဲ ႔ေအာင္ပြဲဟာလည္း ျပည္သူေတြရဲ ႔ေအာင္ ပြဲပဲေပါ့ မဟုတ္လား။

ကိုစပ္ရာ - ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေနာက္တစ္ခုေျပာသြားေသးတယ္ေလ။

ကိုစပ္မိ - ဘာမ်ားပါလိမ့္ ဆိုပါဦးဗ်။

ကိုစပ္ရာ - ဒီလိုေလဗ်ာ၊ ေရြးေကာက္ပြဲနိုင္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျခားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ပုဂၢိဳလ္ မ်ားအား စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္မိၾကေစဖို႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္မ်ားအေနနဲ႔ ထိန္း ထိန္းသိမ္္းသိမ္းရွိၾကဖို႔ သတိေပးမွာၾကားခဲ့တာေလ။  

ကိုစပ္မိ - ေကာင္းလိုက္တဲ့ စကားေတြပါလား။ ေနဦးဗ် .. ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ ႔စကားဆိုမွ က်ဳပ္ သတိရေတာ့တယ္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက ဟို အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးဆိုလားပဲဗ်။ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး မွာ သူေျပာတဲ့အေၾကာင္း အိမ္ကိုအလယ္လာတဲ့ လူငယ္ေလးေတြ ဂ်ာနယ္ဖတ္ၿပီးေျပာေနၾကတာ ၾကား မိလိုက္တယ္။ ခဏေလးဗ်ာ အဲဒီဂ်ာနယ္ကို က်ဳပ္သြားရွာလိုက္ဦးမယ္။

ကိုစပ္ရာ - ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးက ဦးေ႒းဦးေလဗ်ာ။ ဟို အရင္အစိုးရအ ေဟာင္းတုန္းကေတာ့ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး၀န္ႀကီးေပါ့။ သူတို႔ပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲရႈံးတာနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး သူက ဘာမ်ားေျပာပါလိမ့္။ စိတ္၀င္စားစရာပဲဗ်။

ကိုစပ္မိ - အဲ ေနဦးဗ်။ ဒီမွာ သူေျပာထားတာက … “လူထုက သင့္ေတာ္မယ္ဆိုတဲ့သူကို သူတို႔ ေရြး ခ်ယ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာမွေျပာစရာမရွိပါဘူး။ လူ ထုရဲ ႔အဆံုးအျဖတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နာခံပါ့မယ္။ ဒီဥစၥာကိုပဲ လက္ခံပါတယ္” တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ေတာ့ ဒီမွာေျပာထားတာရွိေသးတယ္။ “အဲဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးယွဥ္ၿပိဳင္ဘက္ဆိုတာထက္စာရင္ အ နိုင္အရႈံးကိုယွဥ္ၿပိဳင္တာကလြဲလို႔ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္လာလို႔ရွိရင္ေတာ့ အကုန္လံုးသည္ ကိုယ့္ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ကိုယ့္ျပည္သူအတြက္ ၀ိုင္းၿပီးလုပ္ၾကမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ယံုပါတယ္။ တစ္ ခ်ိဳ ႔ကိစၥေတြမွာ အယူအဆမတူလို႔ ေဆြးေႏြးျငင္းခံုတာကလြဲလို႔ ဆန္႔က်င္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းတို႔ ၿပိဳင္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းတို႔ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ သေဘာမထားပါဘူးဗ်ာ” တဲ့။

ကိုစပ္ရာ - ဟုတ္ပါ့ ကိုစပ္မိရာ။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး  ဦးေ႒းဦးရဲ ႔ စကားကို ၾကားသိရတာ ၀မ္းသာအားရစရာႀကီးပါလားဗ်ာ။ အကုန္လံုးသည္ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အတြက္၊ ကိုယ့္ ျပည္သူအတြက္ ၀ိုင္းၿပီးလုပ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့စကားက၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွာပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကတဲ့ နိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူတို႔နဲ႔အတူ ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံ ပီပီျပင္ျပင္ျဖစ္ေပၚေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါေၾကာင္း ေျပာခဲ့တာနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းက်မေနေပ ဘူးလားဗ်ာ။

ကိုစပ္မိ - မွန္လိုက္တာ ကိုစပ္ရာရယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔အေနကေတာ့ဗ်ာ ပါတီစံုစနစ္မွာ နိုင္ငံေရးပါ တီအားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ တိုင္ျပည္နဲ႔ျပည္သူ႔တစ္မ်က္ႏွာကလြဲၿပီး ဘာကိုမွမ ၾကည့္ပဲ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ၾကေစခ်င္တာပါပဲဗ်ာ။

 

 

ဤ’ေဖကို’ကိုဗ်ာ ေခၚခ်င္ေျပာခ်င္ၾကသူေတြကမ်ား

အခုတေလာ ဤေဖကိုတစ္ေယာက္ ျမန္မာမဟုတ္တဲ့သူေတြအၾကားမွာ အေတာ္ေလးကို မ်က္ႏွာပြင့္ လို႔ေနပါတယ္။

ဟိုလူက ေခၚခ်င္ေျပာခ်င္၊ ဒီလူက လက္တို႔ၿပီး ေခၚခ်င္ေျပာခ်င္ၾကနဲ႔။

ဤ’ေဖကို’ကို မေတြ႔လိုက္နဲ႔၊ ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ “ေ၀ွး ဗဲရီးဂြတ္၊ အန္စန္းစုကီ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္) နိုင္သြားၿပီကြ“လို႔ ႏႈတ္ဆက္ရင္း ၀မ္းသာအားရ ေျပာၾကေလ့ရွိတယ္။

အဲဒီသူေတြအထဲမွာ အိမ္နားနီးခ်င္းေတြလည္း ပါတယ္။ အိမ္နားနီးခ်င္းမဟုတ္ပဲ တစ္တိုက္ထဲ ေနၾကၿပီး ဓါတ္ေလွခါးမွာ မေတာ္တဆဆံုၾကတဲ့အခါမွာမွ ‘ဟိုင္း’ ‘ဟယ္လို’ လို႔ ၀တ္ေက်တန္းေက်ေလး ဆိုၾကရံု ေလာက္ ႏႈတ္ဆက္ၾကရတဲ့သူေတြလည္း ပါၾကေသးရဲ ႔။ တကၠစီသမားေတြကဆို ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ ႔နာမည္ကို နားမခ်မ္းသာေလာက္တဲ့ ‘အန္စန္းစုကီ’လို႔အသံထြက္ၿပီး တဖြဖြေခၚ ရင္း အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ျမန္မာနိုင္ငံေရးဇာတ္စံုခင္းၿပီးကို ေျပာတတ္ၾကတာ။

ေစ်းကိုသြားျပန္ေတာ့လည္း ေစ်းဆိုင္ကတရုတ္မ တရုတ္ထီး ငယ္ငယ္ႀကီးႀကီးေတြက “ေဟး နင္တို႔ ‘ျမန္တိရင့္’(ျမန္မာျပည္)က အန္စန္းစုကီေတာ့ အျပတ္အသတ္ႀကီးကို နိုင္သြားၿပီးေနာ္” လို႔ သတင္းေပး တတ္ ေမးတတ္ၾကတယ္။ သူတို႔တေတြရဲ ႔ျမန္မာ့့နိုင္ငံေရး (အထူးသျဖင့္ အဲန္အယ္ဒီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္) အေပၚ စိတ္၀င္စားမႈနဲ႔ ေလးစားခ်စ္ခင္မႈကေတာ့ လက္ဖ်ားခါေလာက္ေအာင္ကို ‘အံ့ေရာ အံ့ေရာ’ဆိုရမယ့္အထဲကပါပဲ။   

ဤ’ေဖကို’ ဖ်ားသြားတာတစ္ခ်က္ကေတာ့ ဤ’ေဖကို’တို႔အလုပ္က အလုပ္သမား’အာဘတ္’ ပဲျဖစ္တယ္။ သူက သန္႔ရွင္းေရးအလုပ္သမား။ တရုတ္လူမ်ိဳးဗုဒၶဘာသာ၀င္မို႔ လွဲက်င္းပြတ္ တိုက္အလုပ္ေတြလုပ္ေန ရင္း ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို တရုတ္လိုရြတ္ဖတ္ဆိုေနတတ္တယ္။ ဤ’ေဖကို’ နဲ႔ေတြ႔ရင္ သူက ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းကိုသြားတဲ့အေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းကဒီအပတ္မွာ ဘာအစားအစာေတြ ေကၽြးတဲ့အေၾကာင္း၊ သူ ဖိုးဒီတို႔ တိုတိုတို႔ ထိုးတဲ့အေၾကာင္း ဒါေတြပဲေျပာ ေလ့ရွိတတ္တာ။    

အဲ လြန္ခဲ့တဲ့ အပတ္ေလာက္ကစၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း ေရြးေကာက္ပြဲအၾကာင္းနဲ႔ စစ္အ စိုးရအေၾကာင္းေတြကို ဤ’ေဖကို’ ကိုေတြ႔တိုင္း အားတက္သေရာႀကီး ေမးလာ ေျပာလာတာ သတိျပဳမိ တယ္။ သူကလည္း ေခသူမဟုတ္ပါဘူး။ အဆံုးမေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ ႔လူေပပဲကိုး။

ေအာင္မယ္.. ေအာင္မယ္ .. သူက လာ လာေခ်ေသးေတာ့။ ေျပာလည္း ေျပာတတ္ေပေသးေတာ့။

ဟိုတခါေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက စစ္အစိုးရကညစ္လို႔ သူတို႔နိုင္သြားတာကြတဲ့။

ဒီတစ္ခါ သူတို႔ ညစ္လို႔မရေတာ့ဘူးကြတဲ့။

နိုင္ငံတကာကလူေတြ သြားႀကည့္ေနၾကၿပီတဲ့ကြ။

ကဲ ငါေျပာတာ မမွန္ဘူးလား။

ေတြ႔တဲ့အတိုင္းပဲ  ဟဲ  ဟဲ .. အန္စန္းစုကီ အျပတ္နိုင္သြားၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္ ဘာသာစကားေယာဆရာႀကီး

မေန႔က The New Light of Myanmar သတင္းစာထဲမွာ "Boy, 14, speaks seven languages" ဆိုတဲ့ေခါင္း စီးနဲ႔ ဘာသာစကား ၇ မ်ိဳးကို ေကာင္းစြာေျပာနိုင္ဖတ္နိုင္တဲ့ ယူေက (UK) နိုင္ငံမွလူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းဖတ္ရတယ္။ လူငယ္ေလးရဲ ႔နာမည္က‘ဘရူ ႔(စ)’ ပါတဲ့။ ဘရူ ႔(စ)က ရုရွား၊ မန္ဒရင္း(တရုတ္)၊ အာရပ္၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမန္၊ စပိန္နဲ႔ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားမ်ားကို တတ္ပါတယ္။ သူ႔အသက္ ၇ ႏွစ္အရြယ္ က ျပင္သစ္ဘာသာကို စ,ၿပီးသင္ခဲ့တယ္ဆိုပါတယ္။   

မေန႔ကမွာပဲ စင္ကာပူကထုတ္ေ၀တဲ့ The Straits Times သတင္းစာမွာ Multilinguist extraordinai- re: 1 man, 50 languages(တစ္ေယာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ၊ ဒါေပမယ့္ ဘာသာစကားေပါင္း ၅၀ တတ္ တယ္) ဆိုတဲ့ သတင္းေခါင္းစီးနဲ႔ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေသာ ေနာက္ထပ္အလားတူသတင္းတစ္ပုဒ္ကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဖတ္ရျပန္ပါတယ္။ ဘာသာစကား ၅၀တို႔ကိုေလ့လာဖို႔ရာ နာရီေပါင္း ၃၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ့တယ္လို႔ ယခုအခါမွာ အသက္ ၄၇ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္နိုင္ငံသား ေဒါက္တာအလက္ဇန္း ဒါးက ေျပာခဲ့ပါတယ္။

စာေရးသူသည္ ဘာသာစကားမ်ားစြာတတ္သူမ်ားအေၾကာင္းကို ၁၉၇၀ ခုႏွစ္အေက်ာ္ ေစာ ေစာကာလ ပိုင္း မ်ားေလာက္က ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္ရင္း ဖတ္ရႈသိရွိခဲ့ရတာျဖစ္တယ္။ ဆိုဗီယက္ရုရွားနိုင္ငံက သ တင္း႒ာနႀကီးျဖစ္တဲ့ ႏိူဗိုစတီ (Novosti)မွ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ထုတ္ေ၀တဲ့ စပြတ္နစ္မဂၢဇင္း(Sputnik) မွာ ေပၚလီဂေလာ့ (Polyglot) ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စၿပီးဖတ္ခဲ့ဖူးတာပါ။  

အဲဒီအခ်ိန္က စပြတ္နစ္မဂၢဇင္းသည္ အစိုးရစာအုပ္ဆိုင္ႀကီးေတြမွာ မွတ္မိသ၍ တစ္အုပ္ကို တစ္က်ပ္ခြဲ ေလာက္ ေပးရပါတယ္။ စာရြက္က ေၾကြစကၠဴ၊ ေရာင္စံုဓါတ္ပံုေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႔။ အရြယ္အစားနဲ႔ အ ထူအပါးကလည္း ရီးဒါးဒိုင္ဂ်က္မဂၢဇင္း(Reader’s Digest)နဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်နီးပါး တူပါတယ္။ သိသိသာ သာႀကီးကြာျခားတာကေတာ့ ေစ်းႏႈန္းပဲျဖစ္တယ္။ ရီးဒါးဒိုင္ဂ်က္ကို စာေရးသူတို႔ အနားမကပ္နိုင္ပါဘူး။ သံုး ေလး ငါးလၾကာလို႔ အေဟာင္းေစ်းနဲ႔ျပန္ခ်ေတာ့မွ တစ္အုပ္ကို ျပား ၅၀၊ ၇၅ ျပားနဲ႔ ၀ယ္ဖတ္ၾကရ တာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေစ်းနဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုး၊ မဂိုလမ္း(ယခု ေရႊဘံုသာလမ္း) ရဲရိပ္သာေဘး လမ္း ၾကားထဲက ကုလားႀကီးဆိုင္မွာ စာေရးသူက သြား၀ယ္ေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ေရးထား တဲ့ ေဆးက်မ္းစာအုပ္အေဟာင္းေတြ(ဥပမာ anatomy, physiology) ရတတ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး စီဘား (CIBA Phamaceutical Company)ကထုတ္ၿပီး ဆရာ၀န္ေတြကို ေဆးကုမၸဏီေတြက အလကားေပးတဲ့ စာေစာင္ေလးေတြလည္း ရတတ္တယ္။ တစ္အုပ္ကိုမွ ငါးမူး တစ္က်ပ္ေလာက္ပဲ ေပးရတာပါ။ မဂၢဇင္း ေတြမွာ ေဆးပညာေပးေဆာင္းပါးေတြေရးေနတဲ့ စာေရးသူအဖို႔ စာနဲ႔ရုပ္ပံုေတြအတြက္ တကယ့္ကုန္ ၾကမ္းေကာင္းေကာင္းေတြရယ္ပါ။    

ဆက္ၿပီးေရးပါဦးမယ္။  

အစိုးရမရွိေသာ တိုင္းျပည္သို႔တစ္ေခါက္ (၂)

အန္႔တ္၀(ပ္)ၿမိဳ ႔ (Antwerp)

ၿပီးခဲ့ေသာ ဇန္န၀ါရီလ ၂၃ ရက္က “အစိုးရမရွိေသာ တိုင္းျပည္သို႔တစ္ေခါက္”ဟူသည့္ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ဤ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာတြင္ေရးခဲ့ရာ၌ ေအာက္ပါအတိုင္း အဆံုးသတ္ထားပါ၏။

သို႔ျဖင့္ ေန႔ ၁၂ နာရီေက်ာ္တြင္ ဘယ္လဂ်ီယံနိုင္ငံ၏ဒုတိယအႀကီးဆံုးၿမိဳ ႔ႀကီးျဖစ္သည့္ အန္႔တ္ ၀(ပ္)ၿမိဳ ႔ (Antwerp)သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ဤၿမိဳ ႔မွာ ကမၻာ့စိန္ၿမိဳ ႔ေတာ္(the diamond capi- tal of the world) အျဖစ္ ထင္ရွားသည္ဆို၏။ 

တရား၀င္ဖြဲ႔ထားသည့္အစိုးရမရွိေသာနိုင္ငံသို႔ မိမိအေနျဖင့္ ပထမဦးဆုးံအႀကိမ္ ေရာက္ဖူးခဲ့ရ ျခင္းျဖစ္ပါလ၏။ 

အန္႔တ္၀(ပ္)ၿမိဳ ႔ (Antwerp)သို႔ ေရာက္ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဧည့္ႀကိဳအမ်ိဳးသမီးႀကီးကေျပာေတာ့မွ မိမိခရီးစ, ထြက္လာခဲ့သည့္နယ္သာလန္နိုင္ငံ၏နယ္စပ္အားျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီး ဘယ္လဂ်ီယံနိုင္ငံထဲသို႔ ၀င္လာၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္း သတိျပဳမိ၏။ အန္႔တ္၀(ပ္)ၿမိဳ ႔သည္ ဘယ္လဂ်ီယံနိုင္ငံ၏ဒုတိယအႀကီးဆံုးၿမိဳ ႔ႀကီးျဖစ္ၿပီး အန္႔တ္ ၀(ပ္)ျပည္နယ္(Antwerp Province)၏ၿမိဳ ႔ေတာ္လည္း ျဖစ္ေလသည္။ 

 

အမ္စတာဒမ္မွစီးလာေသာဘတ္စ္ကားႏွင့္ မိမိ၏ခရီးသြားေဖာ္တစ္ခ်ိဳ ႔။ (ဓါတ္ပံု - ဖိုးတာ)

 

 

ၿမိဳ ႔လယ္ရင္ျပင္ရွိ ဘရာဘိုရုပ္တုေရွ ႔တြင္ အမွတ္တရ။ (ဓါတ္ပံု - ဖိုးတာ)

 

အန္႔တ္၀(ပ္)ၿမိဳ ႔ထဲသို႔ မိနစ္အနည္းငယ္မွ် ေမာင္းလာၿပီးေနာက္ စာေရးသူတို႔စီးလာေသာဘတ္စ္ကား က ၿမိဳ ႔လယ္ရင္ျပင္(Town Square) အနီးတြင္ရပ္လိုက္ပါသည္။ ခရီးသည္အားလံုး ကားထဲမွဆင္းလိုက္ ၾက၏။ ေခတၲအနား ယူရင္း ေနလည္စာစားရန္၊ ဘရာဘိုရုပ္တု(Brabo monument)ႏွင့္ၿမိဳ ႔ေတာ္ခန္းမ စသည္တို႔အား ၾကည့္ရႈ ရန္ဟု ဧည့္ႀကိဳကေျပာသည္။ လမ္းကိုျဖတ္ကူးၿပီး ေျခလွမ္း ေလး ငါးဆယ္ခန္႔ ေလ်ာက္သြားေသာအခါ နို႔စိမ္းေရာင္သုတ္ထားသည့္ ဘရာဘိုရုပ္တုႀကီးကို လက္၀ဲဖက္တြင္ေတြ႔ရသည္။ ယင္းရုပ္တုႀကီး၏အေနာက္ဖက္တြင္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ခန္းမ(Town Hall)ရွိၿပီး အနီး၀န္းက်င္၌ ခရီးသြားအဖြဲ႔မ်ား ဥဒဟိုသြားလာၾကရင္း အမွတ္တရဓါတ္ပံုမ်ား ရိုက္ေနၾကသည္။ 

မိမိလည္း အားက်မခံ ရိုက္ခဲ့ပါေသးသည္။

 

အန္႔တ္၀(ပ္)ၿမိဳ ႔လယ္ေကာင္မွာ ႏြားတစ္ေကာင္နဲ႔ ...။ (ဓါတ္ပံု - ဖိုးတာ)

ဘရာဘိုရုပ္တုႀကီးႏွင့္ပတ္သက္၍သိရသည္မွာ ‘စရွဲ ႔ဒ’ျမစ္အနီးတြင္ေနထိုင္လ်က္ရွိသည့္ ဘီလူးႀကီး၏ လက္တစ္ဖက္ကိုျဖတ္ၿပီး ထိုျမစ္အတြင္းသို႔လႊင့္ပစ္ခဲ့ေသာ ’ဘရာဘို’အမည္ရွိ လူငယ္သူရဲေကာင္းေလး ၏ အမွတ္တရရုပ္တုဟု ဧည့္ႀကိဳကေျပာပါသည္။ ဤၿမိဳ ႔မွာ ဗိသုကာလက္ရာေျမာက္လွသည့္ေရွးေခတ္ အေဆာက္အဦမ်ားျဖင့္လည္း ထင္ရွားေလသည္။ 

စာေရးသူတို႔ခရီးသြားမ်ားသည္ ဧည့္ႀကိဳဦးေဆာင္ေခၚေဆာင္ရာသို႔လိုက္ရင္း သူကျပေပးသည္ မ်ားႏွင့္ ရွင္းလင္းေျပာျပသည္တို႔အား နားေထာင္ရသည္။ တစ္ခါတစ္ခါမွာ ဓါတ္ပံုရိုက္စရာေတြ႔က အုပ္စုမွေခတၲ ခြာကာ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္း ေနာက္က်က်န္ရစ္တတ္သည္။ ဓါတ္ပံုရိုက္စရာရွိသည္တို႔ကို ကတိုက္ကရိုက္ရိုက္ ၿပီးမွ ေရွ ႔ကိုေရာက္သြားသည့္အုပ္စုေနာက္သို႔ အျမန္မီေအာင္လိုက္ရ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ မိမိ၏အုပ္စုအား မ်က္ျခည္ျပတ္သြားကာ ျပန္ေတြ႔ေအာင္ အေတာ္ေလးရွာယူရတတ္၏။ ဧည့္ႀကိဳက ထီးအရြက္မ်ားေခါက္ ကာ ျမင္သာေအာင္ခပ္ျမင့္ျမင့္ေလးကိုင္ထားေသာ အ၀ါေရာင္ထီးကို ရွာရသည္။ အျခားေသာခရီးသြား အုပ္စုမွဧည့္ႀကိဳမ်ားကလည္း အစိမ္းေရာင္ အျပာေရာင္ အနီေရာင္ အနက္ေရာင္စသည္ျဖင့္ အေရာင္ကြဲ ထီးမ်ားကို ကိုင္ေဆာင္ၾကလ်က္ အမွတ္အသားျပဳၾကေလသည္။ 

 

ဧည့္ႀကိဳ(ယာဖက္ထိပ္)က ထီးအ၀ါကိုကိုင္လ်က္ ခရီးသြားမ်ား၏ ေရွ ႔မွဦးေဆာင္သြားေနပံု။ (ဓါတ္ပံု - ဖိုးတာ)

 

ဧည့္ႀကိဳက ျပစရာရွိသည္မ်ားကိုျပသရွင္းလင္းေျပာျပၿပီးေသာအခါ မိမိတို႔ ခရီးသြားမ်ားအေနျဖင့္ အနီး တစ္၀ိုက္တြင္ မိမိတို႔ဖာသာ ဆက္လက္ၾကည့္ရႈၾကရန္ အခ်ိန္ေပးပါသည္။ ေနာက္ၿပီး ေစာေစာကဘတ္စ္ ကားရပ္ထားသည့္ေနရာ၌ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အားလံုးျပန္ဆုံၾကမည္ဟုမွာၾကားခဲ့ေလသည္။ စာေရးသူ သည္ မိမိတို႔၏ခရီးသြားအုပ္စုမွခြဲထြက္ၿပီး ဗိသုကာလက္ရာေျမာက္လွသည့္ေရွးေခတ္အေဆာက္အဦမ်ား ကို လွည့္လည္ၾကည့္ရႈရင္း ဓါတ္ပံုမ်ားကိုစိတ္တိုင္းက်ရိုက္ပါသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ေမာင္ထမင္းႀကိဳက္ (Mr rice eater)ပီပီ ထမင္းစားလို႔ရမည့္စားေသာက္ဆိုင္ကိုရွာရေသး၏။ သို႔ေသာ္မေတြ႔သျဖင့္ အာရပ္လူ မ်ိဳးမ်ားဖြင့္ထားေသာဆိုင္၌ ေပါင္မုန္႔ၾကက္ဥေၾကာ္စားရင္း ခဏတျဖဳတ္နားရသည္။

 

 

ဆက္ၿပီးေရးပါဦးမယ္။