"ဘေလာ့လုပ္ၿပီး စာေတြ ေရးစမ္းပါဗ်ာလို႔" တိုက္တြန္းသူေတြက တိုက္တြန္း ခဲ့ၾကတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ တိုက္တြန္းၾကတဲ့ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြမ်ားထဲက တစ္ဦးကေတာ့ အေမရိကန္မွာေရာက္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေသာင္းတင္ (စာေရးဆရာ လူမ်ိဳးေနာ္)ပါ။ ဇနီးျဖစ္သူက အနီးကပ္ အားေပးတိုက္တြန္းခဲ့ သလို သမီးျဖစ္သူကေတာ့ ယခုဘေလာ့ကို အစမွအဆံုး လုပ္ေပးခဲ့တာ ျဖစ္ တယ္။ ေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႔ အခုမွပဲ ေရးျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ကမာၻမွာ အရည္ အေသြး အေကာင္းဆံုးကၽြန္းထြက္ရွိတဲ့ အမိျမန္မာျပည္နဲ႔ ကၽြန္းပင္ေတြ ၀န္း ရံထားေလ့ရွိခဲ့တဲ့ ေမြးဇာတိ ကန္႔ဘလူၿမိဳ႔ကို အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳ႔လ်က္ ဒီဘေလာ့၏အမည္ကို 'ကၽြန္းသာယာ'လို႔ ေပးလိုက္ပါသည္။
Tuesday, March 7, 2023
ကၽြန္းသာယာသတင္းစဥ္ (၆၉)
ေနာက္ဆံုးရသတင္း (၇-၃-၂၃)
Sunday, March 5, 2023
စာအုပ္မ်ားႏွင့္စာဖတ္သူေတြ
တစ္ေန႔က ေဖ့စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာမွာ စာေရးဆရာေျမမႈန္လြင္တင္ထားသည့္ စာအုပ္ ေစ်းႏႈန္းႏွင့္စာ
ဖတ္သူမ်ားအေၾကာင္း သူ႔အျမင္ သူ႔အေတြးေလးကိုဖတ္လိုက္ရသည္။
သူရဲ ႔စာကို၊
"စာအုပ္ဖတ္တဲ့ လူတန္းစားဟာ
လက္တစ္ဆုပ္စာဆိုတာထက္ေတာင္
နည္းပါေသးတယ္"
လို႔ စထားၿပီး၊
"စာအုပ္ေတြနဲ႔ လူေတြနဲ႔ေ၀းေလေလ
အေမွာင္ထုဟာ
နက္သထက္နက္ေလေလ"
လို႔ မွတ္ခ်က္ခ်အဆံုးသတ္ထားပါသည္။
ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စာေရးဆရာေျမမႈန္လြင္က
၁) "ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြက စာမဖတ္ၾကဘူး။
၂) ဆင္းရဲလြန္းသူေတြကလည္း (စာ)မဖတ္နိုင္ရွာၾကဘူး။
၃) လူငယ္ေက်ာင္းသားအမ်ားစုနဲ႔လူလတ္တန္းစားေတြေလာက္ပဲ စာဖတ္ၾကတာ"ဟုလက္ရွိစာအုပ္
ေစ်းႏႈန္း၊ စာအုပ္၀ယ္္သူမ်ား၏၀င္ေငြႏွင့္စာဖတ္ၾကမႈပမာဏကို WE Distribution ၏စာရင္းေကာက္
ယူမႈစစ္တမ္းကိုအေျခခံၿပီး သံုးသပ္ထားသည္ကိုေတြ႔ရသည္။
သူ၏သံုးသပ္မႈကို မိမိ ဆင့္ပြားေတြးၾကည့္မိသည္။
ခ်မ္းသာသည့္သူမ်ားသာမဟုတ္ အာဏာႀကီးႀကီးရွိသူႏွင့္ဌာနဆိုင္ရာထိပ္ပိုင္းကသူမ်ားလည္း စာမဖတ္
ၾကပါေခ်။
ယခင္ကလည္း စာဖတ္ရေကာင္းမွန္မသိခဲ့သလို ယခုလည္း စာဖတ္ရန္ စိုးစိေလးမ ွ်ပင္ စိတ္မ၀င္စားၾက
ေပ။
သူတို႔အားလံုး အာဏာႏွင့္ေငြေနာက္ကိုသာ အာသာငန္းငန္းလိုက္ေနၾကသည္။
တျခား မည္သည့္အရာႏွင့္ကိစၥမ်ားကိုမွ စိတ္၀င္စားျခင္းလံုး၀မရွိၾကေလေတာ့။
အာဏာရူးရန္ႏွင့္ေငြရရန္အတြက္ဆို 'မလုပ္ရဲတာ ဘာမွမရွိ'သည္အထိ ပါးစပ္ကေျပာထြက္ရဲသည္
အထိ မ်က္ႏွာေျပာင္နိုင္ပါဘိ၏။
ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုေသၾကေသၾက ငေတမာရင္ၿပီးေရာထဲကပင္။
အရွက္ႏွင့္ဂုဏ္သိကၡာမဲ့လြန္းလွေပစြ။
ဆက္ၿပီးေရးပါဦးမည္။
Tuesday, February 28, 2023
ဂုဏ္ယူပါတယ္ မမ
စာေရးသူတို႔ငယ္ငယ္ သံုး ေလး ငါးတန္းအရြယ္ေတြတုန္းက အတန္းတိုင္းအတန္းတိုင္းမွာ ဆရာ
ဆရာမမ်ားက ေရြးခ်ယ္တာ၀န္ေပးထားသည့္ေက်ာင္းသား ဒါမွမဟုတ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးရွိပါတယ္။
သူ႔ကို အဂၤလိပ္စာလံုး Monitorရဲ ႔မူရင္းအသံထြက္အတိုင္း ျမန္မာလို အတန္း'ေမာ္နီတာ'လို႔ေခၚၾက
ပါတယ္။
ျမန္မာစကားစစ္စစ္နဲ႔ဆိုရင္ 'အတန္းေခါင္းေဆာင္'ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ အားလံုးက ေမာ္နီတာလို႔ပဲေခၚေလ့ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
ေမာ္နီတာဆိုတာ တနည္းေျပာရရင္ ဆရာ ဆရာမရဲ ႔ေတာက္တိုမယ္ရအလုပ္ေတြကို ကူညီလုပ္
ကိုင္ေပးရတဲ့ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူပါ။
ဥပမာ ဆရာ ဆရာမ မအားရင္ ေက်ာင္းစာမွတ္စုေခၚေပးရတယ္။ ေမာ္နီတာကေခၚေပးတဲ့စာကို
က်န္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြက လိုက္ေရးၾကရတာ။
တခါတေလမွာ ပထ၀ီက ေျမပံုတို႔၊ သိပၸံစာအုပ္ထဲက အပင္နဲ႔တိရစ ၦာန္ပံုေလးေတြကို ဆရာမစာမ
သင္မီ ေမာ္နီတာက အတန္းေရွ ႔မွာရွိတဲ့ သစ္သားသင္ပုန္းမဲမဲႀကီးမွာ ေျမျဖဴနဲ႔ႀကိဳတင္ေရးဆြဲေပး
ထားရတယ္။
ကိုယ့္အတန္းကပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားအတန္းငယ္က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ အကူအညီ
လိုအပ္တာရွိရင္ အကူအညီေပးရတယ္။
ေနာက္ၿပီး စည္းကမ္းမလိုက္တဲ့ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကိုလဲ ဆရာမကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္
သတင္းေပး(တိုင္တန္း)ရေသးတာ။
အခုေခတ္စကားနဲ႔ ရယ္စရာေျပာရရင္ အတန္းဒလန္ေပါ့ေနာ္။
တို႔မမက သိပ္ေတာ္လို႔ ညီမေလးက ၀မ္းသာအားက်ေနတာ။
စာေရးသူတို႔ေနထိုင္တဲ့စင္ကာပူနိုင္ငံမွာေတာ့ အတန္းေခါင္းေဆာင္ကို ျမန္မာျပည္မွာလို ေမာ္နီ
တာလို႔မေခၚဘဲ ပရီဖက္ (Prefect) လို႔ေခၚပါတယ္။
ေျမးအႀကီးက သူအခုပညာသင္ၾကားေနတဲ့ရူလန္းမူလတန္းေက်ာင္း(Rulang Primary School)
ကိုေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းအေထြေထြရံုးခန္း(General Office)နံရံမွာရွိတဲ့ အနက္ေရာင္ေအာက္
ခံသင္ပုန္းမွာ ေရႊေရာင္စာလံုးနဲ႔ အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ ယခင္က Head Prefects ေက်ာင္းသား
အမည္ေတြအထဲမွာ သူ႔အန္ကယ္ေလးရဲ ႔နာမည္ကိုေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။
အမည္ရဲ ႔လက္ယာဖက္ေနရာမွာ Head Prefect ျဖစ္တဲ့ခုႏွစ္ကိုလည္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။
တစ္ႏွစ္ကို တစ္ဦးပါ။
သူတို႔ညီအမႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔အန္ကယ္ေလးဆိုတာ သူတို႔အေမ၏ေမာင္ငယ္ စိုးေမာင္တင္ျဖစ္ပါ
တယ္။
စင္ကာပူလူမ်ိဳးစုျဖစ္တဲ့ တရုတ္မ်ိဳးႏြယ္ မေလးမ်ိဳးႏြယ္ အိႏၵိယမ်ိဳးႏြယ္နဲ႔ ယူေရးရွန္း(Eurasian)
ေတြၾကားက ထူးထူးျခားျခားျမန္မာနာမည္တစ္ခုပါ။
Head Prefect သည္ တစ္ေက်ာင္းလံုးမွာရွိတဲ့ အတန္းေခါင္းေဆာင္အားလံုးထဲက တစ္ေယာက္
ကိုသာ ေရြးခ်ယ္တာ၀န္ေပးခန္႔ထားတာျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ အတန္းေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာၿပီျဖစ္တဲ့ေျမးအႀကီးသည္ သူ႔အန္ကယ္ေလး၏ေျခရာကို
လိုက္မီၿပီး တစ္ေက်ာင္းလံုး၏တစ္ဦးတည္ေသာ Head Prefect ျဖစ္ဖို႔ အခုအခ်ိန္ကစလို႔ အားက်
ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
ဆက္ၿပီးေရးပါဦးမည္။
Monday, February 27, 2023
အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ဆိုင္ရာ ကမ ၻာ့ညီလာခံ ဒူဘိုင္းလား တိုက်ိဳလား (၃)
အထက္ပါသတိေပးခ်က္မ်ားကိုဖတ္ရေသာအခါ ညီလာခံတက္ေရာက္ရန္ ယခင္က မိမိႀကိဳတင္လုပ္
ကိုင္ခဲ့ရသည္မ်ားကို အမွတ္ရမိပါသည္။
ထိုသို႔လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံသားတဦးအေနျဖင့္ အဓိကႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္မ်ားတြင္ ျပည္၀င္
ခြင့္ဗီဇာရရွိေရးသည္ ႀကီးမားေသာအခက္အခဲျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
အထူးသျဖင့္ ခရီးစဥ္တစ္ခုထဲမွာ တစ္နိုင္ငံမကသြားေရာက္ရန္လိုအပ္ေသာအခါ ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာရရွိ
ေရးအတြက္ သက္ဆိုင္ရာနိုင္ငံမ်ား၏သံရံုးမ်ားတြင္ နိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကို တစ္ခ်ိန္တည္းတၿပိဳင္တည္း
ေပးထားရန္ အခက္အခဲေတြ႔ခဲ့ဖူးသည္။
ဥပမာ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က ဖင္လန္နိုင္ငံတြင္က်င္းပခဲ့သည့္ ဥာဏ္ရည္မသန္စြမ္းမႈဆိုင္ရာကမ ၻာ့ညီၤလာခံ
(International Association for the Scientific Study of Intellectual Disabilities - IASSID)ကို
မိမိသြားေရာက္စဥ္က ညီလာခံအစီအစဥ္ျဖင့္ ရုရွားနိုင္ငံက စိန္႔ပီတာစဘတ္(St. Petersburg)ၿမိဳ ႔သို႔အ
လည္အပတ္သြားရန္ရွိၿပီး ညီလာခံအၿပီးမွာလည္း နယ္သာလန္နိုင္ငံ အမ္စတာဒန္(Amsterdam)ၿမိဳ ႔ကို
ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္သြားရန္ရွိသျဖင့္ အလုပ္ခရီးတစ္ခုတြင္ ၃ နိုင္ငံ၏ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာဗီဇာမ်ားလိုခဲ့
ရသည္။
ဆက္ၿပီးေရးပါဦးမည္။







































%20.png)
.png)
.png)







































