"ဘေလာ့လုပ္ၿပီး စာေတြ ေရးစမ္းပါဗ်ာလို႔" တိုက္တြန္းသူေတြက တိုက္တြန္း ခဲ့ၾကတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ တိုက္တြန္းၾကတဲ့ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြမ်ားထဲက တစ္ဦးကေတာ့ အေမရိကန္မွာေရာက္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေသာင္းတင္ (စာေရးဆရာ လူမ်ိဳးေနာ္)ပါ။ ဇနီးျဖစ္သူက အနီးကပ္ အားေပးတိုက္တြန္းခဲ့ သလို သမီးျဖစ္သူကေတာ့ ယခုဘေလာ့ကို အစမွအဆံုး လုပ္ေပးခဲ့တာ ျဖစ္ တယ္။ ေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႔ အခုမွပဲ ေရးျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ကမာၻမွာ အရည္ အေသြး အေကာင္းဆံုးကၽြန္းထြက္ရွိတဲ့ အမိျမန္မာျပည္နဲ႔ ကၽြန္းပင္ေတြ ၀န္း ရံထားေလ့ရွိခဲ့တဲ့ ေမြးဇာတိ ကန္႔ဘလူၿမိဳ႔ကို အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳ႔လ်က္ ဒီဘေလာ့၏အမည္ကို 'ကၽြန္းသာယာ'လို႔ ေပးလိုက္ပါသည္။

Showing posts with label ခရီးသြား အမွတ္တရမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ခရီးသြား အမွတ္တရမ်ား. Show all posts

Sunday, December 1, 2019

ဟယ္(လ)စင္ကီ အလြမ္း





                    ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းအ၀င္မုခ္ဦး


ဒီကေန႔ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကိုေရာက္သြားခဲ့သည္။

ထံုးစံအတိုင္း မိမိတု႔ိလမ္းထဲမွ အမွတ္ ၃၃၄ ဘတ္(စ)ကားစီးသည္။
ထိုေနာက္ ဂ်ဴေရာင္းေတာင္းေဟာလမ္းမွာ အမွတ္ ၅၀၆ အျမန္ကားကိုေျပာင္းစီးရသည္။

အျမန္ကားကို နာရီ၀က္ၾကာစီးၿပီးေသာအခါ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းအနီးရွိကားမွတ္တိုင္မွာဆင္းၾကပါသည္။

နီးသည္ဟုဆိုရေသာ္လည္း ကားလမ္းမႀကီး၏တစ္ဖက္ကို ကုန္းေက်ာ္တံတားမွျဖတ္ကူးရသည္။
ၿပီးေတာ့ တိုက္ေတြေအာက္မွ အာဟြတ္လမ္းရွိရာသို႔ ၇ မိနစ္ခန္႔ေလ ွ်ာက္သြားရသည္။

ထိုအခါ လမ္း၏ညာဘက္အျခမ္းရွိ ရာမာဒါဟိုတယ္ (Ramada Hotel) ကို ျမင္ရသျဖင့္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က ဖင္လန္နိုင္ငံ ဟယ္(လ)စင္ကီၿမိဳ ႔ကိုေရာက္ခဲ့သည္ကို အမွတ္ရမိပါသည္။


 ရာမာဒါဟိုတယ္၊ စင္ကာပူ။





ရာမာဒါဟိုတယ္၊ ဟယ္(လ)စင္ကီၿမိဳ ႔။


ဟယ္(လ)စင္ကီၿမိဳ ႔တြင္ ထိုစဥ္က မိမိတည္းခိုခဲ့ေသာဟိုတယ္အမည္မွာလည္း ရာမာဒါဟိုတယ္ပင္ျဖစ္ေလသည္။

ၿမိဳ ႔၏အခ်က္အျခာက်ေသာေနရာတြင္ရွိၿပီး ျပတိုက္မ်ား၊ ေစ်းမ်ား ကုန္တိုက္ႀကီးမ်ားႏွင့္နီးသည္။

ပို၍အေရးႀကီးသည္မွာ မိမိတက္ေရာက္သည့္ညီလာခံေနရာျဖစ္ေသာ Finlandia Hall ႏွင့္ ၁၀မိနစ္ခန္႔သာလမ္းေလ ွ်ာက္ရပါသည္။ 

ညေနပိုင္းညီလာခံၿပီးသည္ႏွင့္ မိမိႏွင့္စင္ကာပူနိုင္ငံသူလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္တို႔သည္ စေတာ့(ခ)မန္းကုန္တိုက္ႀကီး (Stockmann Helsingin Keskusta) ကို အေျပးအလႊားသြားၾကေလ့ရွိပါသည္။ 

၁၅ မိနစ္ၾကာခန္႔ လမ္းေလ ွ်ာက္ၾကရပါသည္။

အဲဒီမွာ ညေနစာစားၿပီးေသာအခါ ဆိုင္မ်ားႏွင့္ပစၥည္းမ်ားကို ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ၾက၏။

ယင္းကုန္တိုက္ႀကီးသည္ ေနာ္ေ၀၊ ဒိန္းမတ္၊ ဆီြဒင္၊ ဖင္လန္ အစရွိေသာ စကင္ဒီေနးဗီးယားေဒသတြင္ အႀကီးဆံုးေသာကုန္တိုက္ႀကီးအျဖစ္ထင္ရွားေလသည္။

ရာမာဒါဟိုတယ္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မွတ္မွတ္သားသားတစ္ခုလည္း ႀကံဳခဲ့ရေသးသည္။

၁၉၉၃ ခုႏွစ္က ကိုရီးယားနိုင္ငံ ဆိုး(လ)ၿမိဳ ႔တြင္ မိမိႏွင့္ေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးခဲ့ေသာ ဖင္လန္နိုင္ငံသူ ေဒါက္တာမာရီယာႏွင့္ အမွတ္မထင္ျပန္ေတြ႔ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

သူသည္ ဖင္လန္နိုင္ငံအလယ္ပိုင္းေဒသရွိ  အူလူးၿမိဳ ႔(Oulu) မွ ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္မတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး မိမိႏွင့္ သက္တူရြယ္တူေလာက္ရွိမည္ထင္ပါသည္။

သူလည္း ဤဟိုတယ္မွာပင္ တည္းပါသည္။ 

ကိုရီးယာနိုင္ငံမွာ ညီလာခံတက္ခဲ့ၾကစဥ္က သူႏွင့္မိမိတို႔သည္ သုေတသနစာတမ္းဖတ္ၾကားရင္း ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ 

ဖင္လန္နိုင္ငံမွ အာရွနိုင္ငံကို တစ္ဦးတည္းညီလာခံလာတက္ခဲ့ေသာ ေဒါက္တာမာရီယာက မိမိကိုအေၾကာင္းျပဳလ်က္ စင္ကာပူမွညီလာခံကိုယ္စားလွယ္အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္အေပါင္းအသင္းျဖစ္ကာ ဆိုး(လ)ၿမိဳ ႔တြင္ အတူတကြ သြားလာလည္ပတ္ခဲ့ၾကပါသည္။


























Saturday, November 9, 2019

ျမန္မာသႀကၤန္ အလည္ျပန္ (၁)


ျမန္မာ့သႀကၤန္၁၃၈၁



              သားမက္ႏွင့္ေျမးအႀကီးတို႔ေရပက္ေနသည္ကို သမီးႏွင့္ေျမးအငယ္(ခ်ီထား)တို႔ၾကည့္ေနၾက။



ယခုႏွစ္ဧၿပီလက ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ျဖစ္ခဲ့သည္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္က ျမန္မာျပည္မွ မိမိ ထြက္လာၿပီးေနာက္ ျမန္မာျပည္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းလိုလို အလည္ျပန္ျဖစ္သည္။

အလည္ျပန္တိုင္း ႏိူ၀င္ဘာလႏွင့္ဒီဇင္ဘာလတို႔တြင္သာ ျပန္တတ္ပါသည္။

မွတ္မွတ္ရရ တစ္ႀကိမ္ပဲ ဇြန္လမွာျပန္ဖူးခဲ့သည္။
ဇနီး၏ႀကီးေမ ကြယ္လြန္ေသာ ၃ ႏွစ္ေျမာက္မွာ ဆြမ္းေကၽြးရင္း အလွဴသြားလုပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္ကို တစ္ခါမွ ဧၿပီလမွာ မျပန္ျဖစ္ခဲ့ပါေခ်။

ယခုႏွစ္တြင္ေတာ့ အႏွစ္ႏွစ္က ဆႏၵရွိခဲ့သည့္အတိုင္း ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္က်င္းပေသာ တံခူးလတြင္ သမီးတို႔မိသားစုႏွင့္အတူ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။


အိမ္ေရွ ႔က ေရပက္တဲ့မ႑ပ္ေလး
  
   








အိမ္ေပၚကေတြ႔ေနရတဲ့
ေရပက္မ႑ပ္ေလး။


                                                    
                                                                             
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္းကစၿပီး သမီးက ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္တြင္ျမန္မာျပည္ကိုအလည္ျပန္လိုေၾကာင္း မၾကာမၾကာဆိုသလိုေျပာေနခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ မိမိ၏အလုပ္က  ႏိူ၀င္ဘာလႏွင့္ဒီဇင္ဘာလတို႔တြင္ ခြင့္ယူရန္အဆင္ေျပသျဖင့္ ဧၿပီလမွာမျပန္ျဖစ္ခဲ့ေပ။

ေနာက္တစ္ခု ျမန္မာျပည္မွာ ဧၿပီလက အလြန္ပူသည္။

ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္ပြဲကို ရက္ရွည္က်င္းပေနသျဖင့္ သြားလာလည္ပတ္လို႔မေကာင္း။

အသိမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ေတြ႕ရန္ အခက္အခဲရွိတတ္သည္။

သမီးက သူ႔သမီးမ်ားအား ျမန္မာ့သႀကၤန္ပြဲေတာ္ကို ျမင္ဖူး ႀကံဳဖူး ႏႊဲဖူး ေပ်ာ္ရႊင္ဖူးေစခ်င္သျဖင့္ မိမိတို႔က အေဖာ္ျပဳလိုက္ေပးရသည္။

မိမိတို႔ အဖိုးအဖြားေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း ျမန္မာျပည္မွထြက္လာခဲ့သည့္အခ်ိ္န္ကစၿပီး ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္ႏွင့္ေ၀းေနခဲ့သျဖင့္ ေခတ္သႀကၤန္ကိုျပန္ၾကည့္ခ်င္မိပါသည္။















Saturday, August 22, 2015

ယခုုတစ္ေခါက္ ျမန္မာျပည္ခရီး ၂၀၁၅


၁၃၇၇ ခုႏွစ္၊ ၀ါေခါင္လဆန္း ၇ ရက္




ခ်န္ဂီေလဆိပ္။ ေမ ၁၅ ရက္ ၂၀၁၅။



ၿပီးခဲ့ေသာေမလ ၁၅ ရက္ေန႔က ျမန္မာျပည္သိုု႔ ေခတၳခဏ အလည္ျပန္ေသာခရီးစဥ္အေတြ႔အႀကံဳမ်ားအား ေဖ့စ္ဘြတ္တြင္ အခ်ိန္ႏွင့္တစ္ေျပးတည္း ႀကိဳးစားၿပီးေရးတင္ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္က အင္တာနက္ အ ခက္အခဲေၾကာင့္ မိမိစိတ္တိုုင္းက်မေရးတင္နိုုင္ခဲ့ေပ။ အခ်ိဳ ႔ကိုုကား အခ်ိန္ မရသျဖင့္ မေရးတင္နိုုင္ခဲ့ေပ။

ယခင္အေခါက္မ်ားကမူ စင္ကာပူသိုု႔ျပန္ေရာက္ၿပီးမွသာ ဘေလာ့တြင္ အခ်ိန္ယူေရးျခင္းျဖစ္ေလရာ မိမိေျပာ ေျပခ်င္သည္မ်ားကိုု အေတာ္ျပည့္ျပည့္စံုုစံုု ေရးနိုုင္ခဲ့ပါသည္။

ျမန္မာျပည္ကိုုျပန္မည့္ေန႔ နံနက္ ၃ နာရီက “ျမန္ဌာနီ ထိုုအလြမ္း” အမည္ျဖင့္ ခရီးအႀကိဳစာေလးအား ေဖ့စ္ ဘြတ္တြင္ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုုေန႔နံနက္ ၁၀ နာရီတြင္ မိတ္ေဆြဦးမ်ိဳးဇင္က “မုဒံု ကန္ႀကီးဘုရားမွာ ဆရာ တို႕ ေတြ႕ တဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတာ့ စိတ္ဝင္စားလာျပီ ဆရာေရ ႔” ဟုု ေကာ္မန္႔မွာ ေရးသျဖင့္ မိမိက “မုဒံုကန္ႀကီး ကဇာတ္လမ္းကို ‘ေက်ာက္စိမ္းရတုသို႔ တိုင္ေလၿပီ’ အမည္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔၏ ၃၅ ႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာအထိမ္း အမွတ္အျဖစ္ ကၽြန္းသာယာဘေလာ့ကေနကူးၿပီး ေဖ့စ္ဘြတ္မွာတင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ ဆရာကိုမ်ိဳးဇင္။ မဖတ္လိုက္ရ ဘူးဆိုရင္ ျပန္တင္ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ။” ဟုု အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ပါသည္။

ျမန္မာျပည္ကိုုျပန္သည့္ေန႔ခင္း ၁ နာရီက ခ်န္ဂီေလဆိပ္မွာ ရိုုက္ထားေသာဓာတ္ပံုုေလး ၃ ပံုုတင္ၿပီး ေဖ့စ္ ဘြတ္ကေန မိတ္ေဆြမ်ားကိုု သတင္းေပးနိုုင္ခဲ့သည္။

ေဖ့စ္ဘြတ္မွာတင္လိုုက္ေသာဓာတ္ပံုုမ်ားမွာ မိမိ၏ပံုုကိုု မေတြ႔သျဖင့္ စင္ကာပူမွ တူေမာင္ကိုုၾကည္ရႊင္္က “အန္တီ ျပန္တာလား။ ဦးေကာ မပါဘူးလား။” ဟုု ေမးရွာသည္။ မိတ္ေဆြဦးမင္းေမာင္ကေတာ့ “ဗမာျပည္ ျပန္တာဆိုရင္ အိမ္အလည္လာပါအံုးဗ်ိဳ႕ ။ ဆက္သြယ္ပါအုံးဗ်ိဳ႕ (fb က)” ဟုု လွမ္းဖိတ္ခဲ့၏။ တစ္ခါ သံလ်င္မွာ ေနေသာ အေၾကာအဆစ္ကုုပညာရွင္ သမီးတင္စႏၵာ၀င္းကမူ “Welcome ဆရာ” ဟုု ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ေသး၏။

ေလယာဥ္ထဲမ၀င္မီအထိေတာ့ အဆင္ေျပခဲ့သည္။  


ျမန္မာျပည္ေရာက္ၿပီး ထိုုေမလ ၁၅ ရက္ေန႔ညက ဟိုုတယ္မွာ အင္တာနက္လုုပ္၍ လံုုး၀အဆင္မေျပခဲ့ေပ။ 

သိုု႔ေၾကာင့္ ရန္ကုုန္ေရာက္သည့္ေန႔က သမိုုင္းလမ္းဆံုုအနီးတြင္ေနေသာ အေၾကာအဆစ္ကုုပညာရွင္ (Physiotherapist) ဆရာမႀကီးေဒၚလွရီအား ျမန္မာျပည္ကိုု ေရာက္ေရာက္ျခင္း ေလဆိပ္ကေန သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုုႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ျခင္းႏွင့္ ဆရာမႀကီး၏အိမ္တြင္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္ သမီးၿဖိဳးသန္႔ေမာ္ႏွင့္ ေတြ႔သည့္အေၾကာင္မ်ားကိုု မုုဒံုုကိုုေရာက္သည့္ ေမလ ၁၆ ရက္ေန႔ ည ၉  နာရီတြင္မွ  ၿဖိဳးသန္႔ေမာ္ရိုုက္ေပး သည့္ ဓာတ္ပံုု ၃ ပံုုႏွင့္အတူ ေရးတင္နိုုင္ခဲ့ပါေတာ့သည္။

ဆရာမႀကီးအား ႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ၿပီးေသာအခါ ၿဖိဳးသန္႔ေမာ္ႏွင့္လမ္းခြဲလ်က္ မိမိတိုု႔က ဇနီး၏အမရွိရာ ေငြၾကာယံသိုု႔သြားကာ ညစာစားၾကသည္။ ထိုု႔ေနာက္ ၿမိဳ ႔ထဲရွိဟိုုတယ္သိုု႔ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကရသည္။



စိမ္းစိုုေအးခ်မ္းေသာ နံနက္ခင္း။ ေမ ၁၆ ရက္ ၂၀၁၅။




ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ၇ နာရီတြင္ ဟိုုတယ္မွ ေအာင္မဂၤလာအေ၀းေျပးကားႀကီးဂိတ္သိုု႔အသြား 'ရိုုးရိုုးေလး ကဖီး'တြင္ နံနက္စာ မံုု႔တီစားၾက၏။ လမ္းတစ္ေလ်ာက္မွာ ရန္ကုုန္ၿမိဳ ႔၏ေအးခ်မ္းေသာ စိမ္းစိုုေသာ မနက္ ခင္းအလွအပမ်ားကိုု ခံစားသြားရင္း ကားႀကီးဂိတ္သိုု႔ နံနက္ ၈ နာရီ ၄၀ မိနစ္တြင္ေရာက္၏။ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္ ႏွင့္ျပည္သူ႔ဥယ်ာဥ္ေရွ ႔မွာ က်န္းမာေရးေလ့က်င့္ေနၾကသူမ်ားကိုု ေတြ႔ခဲ့ရ၏။










Sunday, July 5, 2015

မုုဒံုု၀င္းစိန္ေတာရေက်ာင္းသိုု႔


၁၃၇၇ ခုႏွစ္၊ ပထမ၀ါဆိုလဆုတ္ ၃ ရက္၊ 








ၿပီးခဲ့ေသာေမလက ျမန္မာျပည္သိုု႔ ေခတၳအလည္ျပန္ခဲ့ျဖစ္သည္။

ယင္းခရီးအေၾကာင္းအေတြ႔အႀကံဳအခ်ိဳ ႔အား ေဖ့စ္ဘြတ္တြင္ အခ်ိန္ႏွင့္တစ္ေျပးညီ ခပ္တိုုတိုုေလးေတြ ဦးစြာေရးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

ထိုု႔ေနာက္တြင္မွ တစ္ခ်ိဳ ႔ကိုု ကၽြန္းသာယာဘေလာ့တြင္ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။

ယခုုတစ္ခါမူ ေဖ့စ္ဘြတ္တြင္ မေရးျဖစ္ခဲ့ေသာ ျမန္မာျပည္ခရီးသြားအေတြ႔အႀကံဳမ်ားကိုု ကၽြန္းသာယာစာ ဖတ္မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ အခ်ိန္ရသလိုု ဆက္လက္ေရးသားသြားပါမည္။




သက္ရွိထင္ရွား မဖူးလိုုက္ရေသာ ၀င္းစိန္ေတာရဆရာေတာ္ႀကီး



အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲေကသရ (၀င္းစိန္ေတာရ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး)
ဓာတ္ပံုု- အင္တာနက္မွ။



မိမိတိုု႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ျမန္မာျပည္သိုု႔မျပန္မီတစ္လခန္႔အလိုုျဖစ္ေသာ ဧၿပီလ ၂၆ ရက္ေန႔က ၀င္းစိန္ေတာရ မြန္ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲေကသရ ျပန္လြန္ေတာ္မူေၾကာင္း စိတ္မေကာင္းစြာ ၾကားသိခဲ့ရသည္။

ထိုုစဥ္က မိမိတိုု႔သြားမည့္ခရီးသည္ ဇနီး၏ေမြးရပ္ဇာတိျဖစ္ေသာ မုုဒံုုၿမိဳ ႔ျဖစ္ေလရာ မိမိတိုု႔ မူလက ဖူးေမ ွ်ာ္ ရန္ရည္စူးထားခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးအား ဖူးေမ ွ်ာ္ခြင့္မရွိေတာ့ၿပီ။

မုုဒံုုသူျဖစ္ေသာ မိမိ၏ဇနီးပင္လ ွ်င္ သူအရြယ္ေရာက္စက ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး၏ဇာတိရြာျဖစ္ေသာ လက္ တက္ေက်းရြာရွိ ေဆြမ်ိဳးမ်ားထံအလည္သြားရင္း ထိုုစဥ္က မထင္ရွားေသးေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးအား တစ္ ႀကိမ္သာဖူးခဲ့ဘူးပါသည္။

ကမၻာ့အႀကီးဆံုးေလ်ာင္းေတာ္မူဘုရားႀကီးကို ၀င္းစိန္ေတာရဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးက စတင္ဦးစီးတည္ထား ေတာ္မူစဥ္ျဖစ္ေသာ ေစာေစာပိုုင္းႏွစ္မ်ား (လြန္ခဲ့ေသာ ၁၈ ႏွစ္ခန္႔ကဟုုထင္ ပါသည္။) မိမိတိုု႔မိသားစုု မုုဒံုုၿမိဳ ႔သိုု႔အလည္ျပန္ေရာက္ခိုုက္ ဇနီး၏ေမာင္ျဖစ္သူကိုု၀င္းနိုုင္ကလိုုက္ပိုု႔သျဖင့္ ေက်ာင္းသိုု႔ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ႀကီးမရွိသျဖင့္ ထိုုစဥ္က မိမိတိုု႔မဖူးခဲ့ရပါေခ်။  

ယခုုတစ္ေခါက္တြင္မူ ယာယီစံေက်ာင္းေတာ္မွာထားရွိေသာ မွန္အေခါင္းအတြင္းရွိ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး၏ ဥတုုဇရုုပ္ကလာပ္အား ဖူးခြင့္ရခဲ့ပါေတာ့၏။

မိမိတိုု႔ ၀င္းစိန္ေတာရေက်ာင္းသိုု႔ ယခုုႏွစ္ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔ ညေနပိုုင္းတြင္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ပါသည္။ 






ကားက ေမာ္လၿမိဳင္-မုုဒံုုလမ္းမႀကီးမွ အေရွ ႔ဖက္ရွိ ၀င္းစိန္ေတာရေက်ာင္းမုုခ္ဦးကို ေကြ႔၀င္လိုုက္သည္ႏွင္. တစ္ဖက္တစ္ခ်က္တြင္ စိမ္းစိမ္းစိုုစိုုသစ္ပင္မ်ားႏွင့္ ေစ်းဆိုုင္တန္းမ်ားရွိေသာလမ္းအတိုုင္း အနည္းငယ္သာ ေမာင္း၀င္ရပါသည္။ ကားကိုု ယာယီစံေက်ာင္း ေတာ္ေရွ ႔မွာရပ္ၿပီး အုုတ္ေလွကားအနီေလးမ်ားအတိုုင္း တက္လ်က္ ယာယီစံေက်ာင္းအထဲ ၀င္ခဲ့ၾက၏။

ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး၏ဥတုုဇရုုပ္ကလာပ္ထားရွိရာ မွန္လံုုခန္းေရွ ႔တြင္ ဘုုရားဖူးမ်ား တန္း စီရပ္ေနၾက သျဖင့္ မိမိတိုု႔လည္း တန္း၀င္စီၾကပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး ေျခဖ၀ါးေတာ္ဖက္မွအစျပဳၿပီး မွန္အ ေခါင္း၏လက္၀ဲဖက္အျခမ္းကိုု ဖူးၾကရပါသည္။ မိမိက ဆရာေတာ္ႀကီးအားဖူးရင္း ယခုုေဖာ္ျပထားေသာ ဓာတ္ပံုုမ်ားကိုု ရနိုုင္သမ ွ်ရိုုက္ယူခဲ့ပါသည္။

ထိုု႔ေနာက္ စံေက်ာင္းအတြင္း၌ ခ်ိတ္ဆြဲျပသထားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးလုုပ္ငန္းမွတ္တမ္းဓာတ္ပံုုမ်ားႏွင့္ ဒကာ-ဒကာမဧည့္သည္ေတာ္မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုုမ်ားကိုုၾကည့္ရင္း အခ်ိဳ ႔အား ရိုုက္ယူခဲ့၏။


၀င္းစိန္ေတာရမွ ေမာ္လၿမိဳင္သိုု႔သြားသည့္ လမ္းတစ္ေလ ွ်ာက္တြင္ မိမိ၏အသိအာရံုုမွာ ဆရာေတာ္ႀကီးအား ၾကည္ညိဳစြာဖူးေမ ွ်ာ္ခဲ့မိပါသည္။   






Saturday, June 13, 2015

ေမာ္လၿမိဳင္ကိုေရာက္ၿပီ


၁၃၇၇ ခုႏွစ္၊ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၂ ရက္၊ စေနေန႔၊




FB

ေမာ္လၿမိဳင္ကိုေရာက္ၿပီ

ေမာ္လၿမိဳင္ ကမ္းနာလမ္းမွာရွိတဲ့ ေငြမိုးဟိုတယ္ကို ညေနခင္း ၃ နာရီခြဲမွာ ေရာက္ကတည္းက တယ္လီဖုန္းနဲ႔ ရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကို အီးေမး attachmentနဲ႔ laptop အထဲေျပာင္းၿပီးပို႔ေနတာ ပို႔တဲ့လိပ္စာေတြဆီကိုေတာ့ေရာက္ပါရဲ ႔။

သို႔ေပမယ္ connection မေကာင္းလို႔ ဓာတ္ပံုေတြကို ၁ ပံုမွ ဖြင့္မရလို႔ အခ်ိန္ေတြသာ ကုန္သြားခဲ့ ရတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ ပံုမတင္ေသးပဲ စာကိုအရင္ေရးရပါမယ္။



ရန္ကုန္မွရွိတဲ့ ဇနီး၏တူမျဖစ္သူက မိမိတို႔စင္ကာပူမွမထြက္လာမီကတည္းက ေငြမိုးဟိုတယ္ကို ႀကိဳၿပီးအခန္းမွာထားေပးတာေ      ေၾကာင့္ ဟိုုတယ္ကိုေရာက္ေတာ့ အဆင္ေျပလြယ္ကူခဲ့ပါတယ္။ မုဒံုကလာစဥ္က ဇနီး၏ညီမ ၃ ဦးနဲ႔တူမေလး ၁ ေယာက္ပါလာခဲ့လို႔ သူတို႔ကို ငွားလာတဲ့ကားျဖင့္ ဇနီး၏ေမာင္အိမ္ကို ပို႔ခိုင္းရတယ္။ သူတို႔ထြက္သြားေတာ့ မိမိက ဟိုတယ္ေရွ ႔ကို ဆင္းလာၿပီး အခုလိုအမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရိုက္ပါတယ္။



ဟိုုတယ္မွာ ညစာစားေနတုုန္း မိုုးက သဲႀကီးမဲႀကီးရြာခ်လိုု႔ ေအးစိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႔ ေနလိုု႔ေကာင္းပါတယ္။


ခရီးသြားလိုု႔ တစ္ေနရာကိုုေရာက္တိုုင္း အိမ္ရွင္မက ထံုုးစံအတိုုင္း ပစၥည္းထုုတ္သိမ္းလုုပ္ေလ့ရွိတယ္။