စာဆိုုေတာ္ေန႔

၁၃၇၆ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လဆန္း ၁ ရက္ ၊ 



ဒီကေန႔ထုုတ္ ျမန္မာသတင္းစာ ၂ ေစာင္မွ စာဆိုုေတာ္ေန႔ႏွင့္သက္ဆိုုင္ေသာ ဖတ္စရာ မွတ္စရာေဆာင္းပါး ၂ ပုုဒ္ကိုု ကူးယူေဖာ္ျပေပးလိုုက္ပါသည္။

ေၾကးမံုုသတင္းစာ (၂၂ ရက္ နိုု၀င္ဘာလ၊ ၂၀၁၄)

ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ (၂၂ ရက္ နိုု၀င္ဘာလ၊ ၂၀၁၄)

ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ား

၁၃၇၆ ခုုႏွစ္၊ ကဆုုန္လဆန္း ၁၂ ရက္။

စာေရးဆရာႀကီးေမာင္ထင္၏
မိုပါဆြန္း ၀တၲဳတိုမ်ား။  

ျမန္မာလူမ်ိဳးအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ စာဖတ္သည္ကိုု ၀ါသနာပါၾက၏။ စာဖတ္ရန္ႏွစ္သက္ၾက၏။ 

ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းစာႏွင့္ ေသစာရွင္စာေလာက္သာ တတ္ၾကသူမ်ားေကာ ေက်ာင္းစာေကာင္းေကာင္းတတ္ၾကသူမ်ားပါ စာအုုပ္စာေစာင္တစ္ခုုခုုကိုုေတြ႔က ေကာက္ၿပီးယူဖတ္ၾကေလ့ရွိ၏။

သတင္းစာကိုု ဖတ္သည္။ ဘုုရားစာကိုု ဖတ္သည္။ သႀကၤန္စာႏွင့္ေဗဒင္ေဟာစတမ္းမ်ားလည္း ဖတ္ၾကသည္။ ကဗ်ာဖတ္သည္။ ၀တၲဳတိုု ၀တၲဳရွည္ဖတ္သည္။ ေဆာင္းပါး ျပဇတ္မ်ားလည္း ဖတ္ၾကသည္။ 

သည့္အျပင္ ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားကိုုလည္း ႏွစ္သက္စြဲလန္းစြာ ဖတ္တတ္ၾကပါေသးသည္။

ျမန္မာျပည္တြင္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လိုုမဖတ္နိုုင္ေသာ မဖတ္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ မ်ားအတြက္ ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားအမ်ားအျပားရွိသည္ဟုုဆိုုနိုုင္ပါသည္။ မူလက မည္သည့္ဘာသာစကားျဖင့္ ပင္ ေရးသားထားေစကာမူ ျမန္မာဘာသာျပန္စာေရးဆရာအမ်ားစုု(အားလံုုးလိုုလိုု)က အဂၤလိပ္ဘာသာမွသာျပန္ ဆိုုၾကေလ့ရွိသည္။

ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးမရခင္ကာလကတည္းကပင္ ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားရွိခဲ့ကာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုုင္းတြင္မူ ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ား အမ်ားအျပား ထြက္ရွိလာခဲ့ေလသည္။ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ႀကီးဗိုုလ္ခ်ဳပ္

ေအာင္ဆန္းသည္ ၁၉၄၇ ခုုႏွစ္ ဇြန္လ ၆ ရက္ေန႔က ရန္ကုုန္ၿမိဳ ႔ ျပည္လမ္းရွိ ဆိုုရန္တိုုဗီလာအေဆာက္အဦတြင္

ျပဳလုုပ္ခဲ့ေသာ ျမန္မာနိုုင္ငံျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအစည္းအေ၀း၏ အဖြင့္မိန္႔ခြန္းမွာ ..

“စာအုုပ္မ်ား ထုုတ္ေ၀ေရးကိစၥတြင္ က်ယ္ျပန္႔ေသာလူထုုလက္သိုု႔ ေပါက္ေရာက္နိုုင္ေသာဘာသာျပန္စာေပမ်ား ထုုတ္ေ၀ေရးကိုု အာရံုုျပဳသင့္ၾကသည္။ ဘာသာျပန္ဌာနႀကီးတခုုကိုု ကၽြန္ပ္တိုု႔ဖြင့္လွစ္သင့္ၾကသည္။“ ဟုု တိတိ လင္းလင္း မိန္႔မွာၾကားပါသည္။ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမိန္႔မွာခဲ့ၿပီး ၃ လခန္႔အၾကာျဖစ္ေသာ ၁၉၄၇ ခုုႏွစ္ ၾသဂုုတ္လ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာနိုုင္ငံ ဘာသာျပန္စာေပအသင္း (စာေပဗိမာန္) ကိုု စတင္တည္ေထာင္နိုုင္ခဲ့ပါေတာ့

သည္။ ေနာင္တြင္ စာေပဗိမာန္မွ ဦးစီးဦးရြက္ျပဳကာ ဘာသာျပန္စာေပစာတမ္းဖတ္ပြဲမ်ားက်င္းပလ်က္ “ဘာသာ

ျပန္စာေပစာတမ္းမ်ား”စာအုုပ္မ်ားကိုု အတြဲမ်ားစြာ ပံုုႏွိပ္ထုုတ္ေ၀ေပးခဲ့ပါသည္။

ထိုုစဥ္က နဂါးနီစာေပမွ ဘာသာျပန္ထုုတ္ေ၀ေသာ အိုုင္းရစ္သူပုုန္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ‘မိုုက္ကယ္ေကာလင္း'၊ ‘ဒင္ဘရင္း’၊ ‘ကိုုယ္ေပ်ာက္စစ္သား'၊ ‘လက္သီးပုုန္း'၊ ‘ဆင္ဖိန္း'၊ 'သင္းထိုုက္ႏွင့္သင္းကံ' အစရွိေသာစာအုုပ္မ်ားကိုု

ဖတ္ၿပီး ျမန္မာလူငယ္မ်ားတြင္ ၿဗိတိသ ွ်ကိုုလိုုနီစနစ္ဆန္႔က်င္ေရးစိတ္ဓာတ္မ်ား တစ္ဖြားဖြားေပၚေပါက္ေစခဲ့ပါ

သည္။ တစ္နည္းဆိုုရေသာ္ ဘာသာျပန္စာေပသည္ ကိုုလိုုနီစနစ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ အမ်ိဳးသားေရးႏွင့္ျမန္မာ့လြတ္

လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားတြင္ တစ္တတ္တစ္အားပါ၀င္ခဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။

တစ္ဖန္ ဂ်ပန္ေခတ္အတြင္းတြင္ ဘာသာျပန္ထြက္ရွိခဲ့ေသာ ဆရာသခင္ဘေသာင္း၏ 'ပန္းသာ မစာဥ'၊ ဆရာပီမိုုးနင္း၏ 'သူရဲေကာင္းသံုုးေယာက္' ႏွင့္ ဆရာေရႊဥေဒါင္း၏ 'အိုုင္ဗင္ဟိုု' စာအုုပ္မ်ားမွာ ျမန္မာစာေပတြင္ ေတာ္ ၀င္ဘာသာျပန္လက္ရာစာအုုပ္ေကာင္းမ်ားအျဖစ္ က်န္ရွိခဲ့ပါသည္။ ၁၉၇၀ ခုုႏွစ္က မင္းသုု၀ဏ္၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ ေမာင္

ထင္၊ ဦးထင္ႀကီး၊ ဦးခင္ေဇာ္၊ သခင္ဘေသာင္း၊ ဦးတင္ဧ၊ ဇ၀န၊ ဦး၀င္းေဖ၊ မွဴးတင္ႏွင့္ တက္တိုုးတိုု႔ ပါ၀င္ေရးသားၾကသည့္ "ဘာသာျပန္စာေပ” အမည္ရွိစာအုုပ္ကိုု စာေပဗိမာန္ကပင္ ထုုတ္ေ၀ခဲ့ပါေသးသည္။ 

ဤစာေရးသူကိုုယ္တိုုင္ပင္ ငယ္စဥ္က စာေပမ်ားဖတ္ရႈေလ့လာခဲ့စဥ္တြင္ အျခားေသာစာေပအမ်ိဳးအစားမ်ားႏွင့္အတူ ဘာသာျပန္စာေပမ်ားကိုု လက္လွမ္းမီသ၍အေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္ရႈနိုုင္ခဲ့ပါသည္။ ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားတြင္ ၀တၲဳအတိုုအရွည္ ကဗ်ာႏွင့္ေဆာင္းပါးမ်ားကိုု အဓိကအားျဖင့္ ဖတ္ခဲ့ျဖစ္၏။ ျမန္မာ့ဆိုုရွယ္လစ္

     လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္ျဖစ္သျဖင့္ ဆိုုရွယ္လစ္ ကြန္ျမဴနစ္နိုုင္ငံမ်ားမွ ဘာသာျပန္စာေပမ်ားကိုု ပိုုၿပီးဖတ္ခဲ့ျဖစ္၏။ တစ္ဖန္ တိုုးတက္ေသာ လက္၀ဲယိမ္း လူငယ္စာေရးဆရာမ်ားကလည္း ဆိုုရွယ္လစ္ ကြန္ျမဴနစ္စာေပမ်ားကိုု မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဘာသာျပန္ေရးသားခဲ့ၾကပါသည္။ 

ကမၻာ့ေက်ာ္ရုုရွားစာေရးဆရာႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ လီယိုုေတာလ္စတိြဳင္း၏ “စစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး”၊ မကၠဇင္ေဂၚကီ၏ “အေမ”၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီဘာသာျပန္သည့္နိုုင္ငံျခား၀တၲဳတိုုမ်ားစသျဖင့္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဆရာျမသန္းတင့္ဘာသာျပန္ေရးသားၿပီး အမ်ိဳးသားစာေပဆုုရရွိခဲ့ေသာ အေမရိကန္စာေရးဆရာမ မာဂရက္မစ္ခ်ယ္၏

      ေလရူး သုုန္သုုန္၊ ဆရာေမာင္ဆုုရွင္ဘာသာျပန္ေရးသားၿပီး အမ်ိဳးသားစာေပဆုုရခဲ့ေသာကမၻာ့ေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး အားနက္စ္ဟဲမင္းေ၀း၏ 'ပင္လယ္ျပာႏွင့္တံငါအိုု' စာအုုပ္မ်ားသည္လည္း ဘာသာျပန္စာဖတ္ပရိသတ္၏စိတ္ႀကိဳက္ဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၃၇ခုႏွစ္မွာ စတင္ထူေထာင္ခဲ့သည့္ နဂါးနီစာေပတိုက္၏စိန္ရတုျပည့္အခမ္းအနားကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ စည္စည္ကားကား က်င္းပခဲ့သည္။    

အမ်ဳိးသားဇာတ္ရံု၌ျပဳလုပ္ေသာ နဂါးနီ ၇၅ႏွစ္ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ စာေပေဟာေျပာပြဲ၊ စာအုပ္ေစ်းပြဲေတာ္ႏွင့္ကာတြန္းျပပြဲမ်ားကို အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နာယက ဦးတင္ဦးႏွင့္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ(ျမန္မာ)မွဥကၠဌ ဦးသုေ၀တို႔အျပင္ စစ္ထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲေဟာင္း အၿငိမ္းစားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဦးခင္ညြန္႕လည္း တက္ေရာက္ခဲ့၏။

သိုု႔ျဖစ္ေပရာဘာသာျပန္စာအုုပ္မ်ားကိုု ျပန္ဆိုုေရးသားခဲ့ၾကေသာစာေရးဆရာႀကီးမ်ားႏွင့္ ယင္းဘာသာျပန္စာ

အုုပ္မ်ားအား ေရြးျခယ္ပံုုႏွိပ္ထုုတ္ေ၀ေပးခဲ့ၾကသည့္ထုုတ္ေ၀သူမ်ားအားလံုုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိရပါသည္။

ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔ ဂုဏ္ျပဳသတင္းႏွင့္ ေဆာင္းပါး

၁၃၇၅ ခုႏွစ္၊ ေတာ္သလင္းလဆန္း ၁၀ ရက္

ျမန္မာအေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္အသင္း၏ 'ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔' အခမ္းအနား။ (ဓာတ္ပံု - ဆရာဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္မွ ေက်းဇူးျပဳသည္။) 

မိမိတို႔ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားမွာ နိုင္ငံအလိုက္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ား အသင္းမ်ားရယ္လို႔ ရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာ ျမန္မာနိုင္ငံအေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားအသင္း (Myanmar Physiotherapy Association)။ တစ္ခါ ကမ ၻာ့ပထ၀ီ၀န္းက်င္အလိုက္ စုေပါင္းဖြဲ႔စည္းထားေသာ ေဒသဆိုင္ ရာအေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားအသင္းႀကီး ၅ သင္း ဆိုတာလည္း ရွိျပန္ပါေသးတယ္။ ဥပမာ အာရွေဒသ ဆိုင္ရာ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားအသင္း (Asian Confederation for Physical Therapy)။  

ေနာက္တစ္ခါ နိုင္ငံတကာအတိုင္းအတာအေနျဖင့္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားအသင္း (၁၀၆)သင္းႏွင့္ အသင္းသားမ်ား စုစုပါင္း ၃၅၀,၀၀၀ ဦး ရွိေသာ ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ဆိုင္ရာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး (World Confederation for Physical Therapy – WCPT) ဆိုတာကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး အဂၤလန္နိုင္ငံတြင္ ရံုး စိုက္ထားရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီး၏ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈျဖင့္ ေဒသဆိုင္ရာႏွင့္ကမ ၻာ့ညီလာခံမ်ားကို ပံု မွန္က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံခ်င္းအလိုက္လည္း အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ဆိုင္ရာအ မ်ိဳးသားညီလာခံ (National Physiotherapy Congress)မ်ားကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပၾကပါတယ္။ 

သို႔ျဖစ္ရာ မိမိသည္ ယခုလ ၈ ရက္ေန႔တြင္က်ေရာက္ေသာ ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔နဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး သ၀ဏ္လႊာတစ္ပုဒ္ႏွင့္ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္တို႔ကို ေၾကးမံုသတင္းစာတိုက္သို႔ လွမ္းၿပီးေပးပို႔ခဲ့ပါတယ္။အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္္ကေတာ့ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ႏွင့္အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ား၏အခန္းက႑ ကို ျပည္သူမ်ားသိရွိနားလည္ၾကရန္ျဖစ္ပါတယ္။

အေေသးစိတ္အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုေတာ့ ေအာက္မွာ ဖတ္ရႈၾကည့္နိုင္ၾကပါတယ္။  

ေၾကးမုံသတင္းစာ - ၃ ရက္ စက္တင္ဘာလ။

ေၾကးမုံသတင္းစာ - ၈ ရက္ စက္တင္ဘာလ။

ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔ႏွင္႔ သမိုင္းေၾကာင္း

စက္တင္ဘာလ (၈) ရက္ေန႔သည္ ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔ (World Physiotherapy Day) ျဖစ္သည္။

ဤေန႔တြင္ တစ္ကမ ၻာလံုးရွိ နိုင္ငံအသီးသီးမွ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ အေၾကာ အဆစ္ကုပညာရပ္အေၾကာင္း ပညာေပးေဟာေျပာပို႔ခ်ျခင္း၊ အေၾကာအဆစ္လူနာမ်ားအား အခမဲ့စမ္းသပ္ ၾကည့္ရႈေပးျခင္း၊ က်န္းမာႀကံ ႔ခိုင္ေရးကိုျဖစ္ေစသည့္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားေလ့က်င့္မႈမ်ားကို လက္ေတြ႔သင္ ၾကားျပသေပးျခင္းႏွင့္ အေၾကာအဆစ္ေ၀ဒနာမ်ားမွ ကင္းေ၀းရာကင္းေ၀းေၾကာင္း ေနနည္း ထိုင္နည္း လုပ္ နည္း ကိုင္နည္း အစရွိေသာနည္းလမ္းေကာင္မ်ားကို လမ္းညႊန္ၾကေလ့ရွိပါသည္။

အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို တေစ့တေစာင္းေလ့လာၾကည့္မည္ဆိုက မ်ားစြာစိတ္၀င္ စားဖြယ္ေကာင္းလွ၏။ ကမ ၻာ့ေဆးပညာနယ္ပယ္တြင္ ေနလိုလလိုထင္ရွားေက်ာ္ေဇာၿပီး ေဆးပညာေလာက ၏ ဖခင္ႀကီးလည္းျဖစ္သည့္ ဂရိသမားေတာ္ႀကီး ဟစ္ပိုးကရပ္တီး(စ)သည္ အေၾကာအဆစ္ကုေဆးပညာကို ကနဦး စတင္အသံုးျပဳခဲ့ေသာ သမားေတာ္မ်ားအထဲမွ တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ သမားေတာ္ႀကီး ဟစ္ပိုးကရပ္တီး(စ) က ႏွိပ္နယ္ကုသမႈပညာ (massage)၊ အေၾကာအဆစ္ျပဳျပင္ကုသမႈပညာ (manual therapy) ႏွင့္ ေရ၏ဂုဏ္သတၱိကို အသံုးျပဳ၍ ကုသေပးသည့္ပညာ(hydrotherapy) တို႔ကို အေၾကာအဆစ္ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကုသရာတြင္ အသံုးျပဳၾကရန္ ဘီစီ ၄၆၀ ၀န္းက်င္ကာလကတည္းက တိုက္တြန္းအားေပး ခဲ့ပါသည္။

သို႔ျဖစ္ေပရာ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္၏ အခ်ိဳ ႔ေသာအစိတ္အပိုင္းမ်ားသည္ ေဆးသိပၸံပညာရပ္ကဲ့သို႔ပင္ သက္တမ္း ၾကာျမင့္သည္ (Some aspects of physiotherapy are as old as medicine.) ဟု ေျပာစမွတ္ ျပဳၾကျခင္းျဖစ္၏။ ဒီမွာဖက္ပိုင္းျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္အေၾကာအဆစ္ကုေဆးပညာရပ္သမိုင္းကား ၁၉ ရာစု အကုန္ပိုင္းေလာက္မွ အဂၤလန္နိုင္ငံတြင္ အေျချပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ၁၉၁၆ ခုႏွစ္၌ အႏ ၱလန္းတိတ္အလယ္ ပိုင္းႏွင့္ နယူးအဂၤလန္ျပည္နယ္မ်ားတြင္ ပိုလီယိုအေၾကာေသ ေရာဂႏ ၱရကပ္ဆိုးႀကီး က်ေရာက္ေသာအခါ အေၾကာအဆစ္ကုေဆးပညာရပ္ဆိုင္ရာကုထံုးမ်ား (physiotherapy techniques) ကို ပို၍တြင္တြင္က်ယ္ က်ယ္ အသံုးျပဳလာခဲ့ၾကရ၏။

အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္သမိုင္း၏ အဓိကအခ်ိဳးအေကြ႔ႀကီးကား ပထမကမ ၻာစစ္ႀကီးအတြင္း၌ ျဖစ္ခဲ့ရ သည္ဆို၏။ စစ္ပြဲတြင္ဒဏ္ရာရရွိသည့္ စစ္သည္ေတာ္အေျမာက္အမ်ားကို ေန႔ညမအားကုသေပးေနရေသာ အရိုးခြဲစိတ္အထူးကုဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားအေနျဖင့္ လူနာမ်ား၏ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ျပန္လည္ထူေထာင္ကုသေရး အပိုင္းတို႔အတြက္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားကို မ်ားစြာအားကိုးအားထားျပဳခဲ့ၾကရေလသည္။ ဤသို႔ ျဖင့္ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္စစ္တပ္ ေဆးဘက္႒ာနႀကီးသည္ အထူးေဆးရံုတပ္မမ်ားႏွင့္ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး႒ာနမ်ား ဖြင့္လွစ္ၿပီး အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားကို တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစခဲ့သည္။ ဒါ႔အ ျပင္ အေမရိကန္နိုင္ငံ၏ပထမဦးဆံုး အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္သိပၸံေက်ာင္း (School of Physical Therapy) ကို ‘၀ါရွင္တန္ဒီစီ’ ၌ရွိေသာ ‘ေ၀ါလ္တာရိဒ္’ စစ္ေဆးရံုႀကီး၌ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။

တစ္ဖန္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္ ၂၄၅ ဦးျဖင့္ အေမရိကန္အေၾကာအ ဆစ္ကုပညာရပ္အသင္း (American Physiotherapy Association) ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေတာ့၏။ တစ္ခ်ိန္တည္း မွာ အဂၤလန္၊ ၾသစေတးလ်၊ နယူးဇီလန္၊ ကေနဒါ၊ ေဟာ္လန္အစရွိေသာ တိုးတက္သည့္နိုင္ငံႀကီးမ်ားတြင္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားကို တကၠသိုလ္မ်ားမွ ပညာရည္အဆင့္အတန္းျမင့္စြာ ေမြးထုတ္လာခဲ့ၾက၏။ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ကို အေမရိကန္နိုင္ငံက Physical Therapy ဟုေခၚေ၀ၚသံုးစြဲၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံအ ပါအ၀င္ အဂၤလန္၊ ကေနဒါႏွင့္ ၾသစေတးလ်နိုင္ငံမ်ားကမူ Physiotherapy ဟုသာ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲၾကေလ သည္။

အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ား၏ ပညာေရးအဆင့္အတန္းသည္ ယခုအခါ မ်ားစြာျမင့္မားလာသည္ျဖစ္ရာ မဟာသိပၸံဘြဲ႔ႏွင့္ပါရဂူဘြဲ႔ရမ်ားကို ထင္ရွားသည့္တကၠသိုလ္မ်ားမွ သင္ၾကား ေမြးထုတ္ေပးလ်က္ရွိသည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုနီးပါး ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ပီအိတ္ခ်္ဒီ(Ph.D) ေခၚ ပါရဂူဘြဲ႔အမ်ိဳးအစားအျပင္ အေၾကာအဆစ္ ကုဆရာ၀န္ဘြဲ႔ (Doctor of Physiotherapy) ကိုလည္း သင္ၾကားခ်ီျမင့္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကမ ၻာ့ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔ႀကီး (WHO) က ISCO Code 2264 (International Standard Classification of Occupation - ISCO Code 2264) ျဖင့္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားသည္ အေၾကာအဆစ္လူနာမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ စမ္းသပ္စစ္ေဆးကုသမႈေပးနိုင္သည့္ပညာရွင္ (Medical professional) အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ သည္။

ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း ယခင္က အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားကို ဒီပလိုမာအဆင့္သာ ေမြးထုတ္ေပးနိုင္ခဲ့ ၿပီး ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ နိုင္ငံေတာ္အစိုးရက အေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာျဖင့္ ေဆးဘက္ဆိုင္ရာနည္းပညာတကၠ သိုလ္မ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးလ်က္ ဘြဲ႔ရအေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားကို ႏွစ္စဥ္ ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ တစ္ခါ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ကို မဟာသိပၸံအဆင့္ထိ ဆက္လက္ျမွင့္တင္ေပးခဲ့ျပန္ပါသည္။ မၾကာမီကာလ တြင္ နိုင္ငံေတာ္၏ပညာေရးရည္မွန္းခ်က္မ်ားႏွင္အညီ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ကို နိုင္ငံတကာအဆင့္မီ ပါရဂူဘြဲ႔အထိ တိုးတက္သင္ၾကားခ်ီးျမွင့္နိုင္ေတာ့မည္ဟုလည္း ယံုၾကည္ထားမိ၏။

ၿပီးခဲ့ေသာ ၾသဂုတ္လကလည္း အဂၤလန္နိုင္ငံမွ၀န္ႀကီး (Care and Support Minister) ‘ေနာ္မန္လမ္း’ က “အေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားသည္ အေၾကာအဆစ္ဆိုင္ရာေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားအတြက္ ေဆး၀ါးမ်ားကို တိုက္ရိုက္ညႊန္ၾကားေပးနိုင္ေၾကာင္း၊ ယင္းေဆး၀ါးမ်ားရရွိရန္ လူနာမ်ားသည္ အေထြေထြေရာဂါကုဆရာ ၀န္မ်ား (GP) ထံသို႔ သြားေရာက္ရန္ မလိုေတာ့ေၾကာင္း၊ လူနာမ်ားအေနျဖင့္ ႏွစ္ေနရာသြားရန္ မလိုေတာ့ သလို ဆရာ၀န္မ်ားအေနျဖင့္လည္း အျခားေသာလူနာမ်ားအတြက္ ပိုမိုအခ်ိန္ေပးကာ ၾကည့္ရႈကုသနိုင္ေတာ့ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားခဲ့ေလသည္။

အေၾကာအဆစ္ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကို ေမြးကင္းစ ရက္သားကေလးငယ္မွ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားအထိ မည္သူ မွ်မကင္းနိုင္ၾကေပ။ ယခုအခါ ယာဥ္တိုက္မႈမ်ား တစ္ေန႔တျခား မ်ားျပားလာေနျခင္း၊ အသက္ရွည္သူ သက္ ႀကီးရြယ္အိုမ်ား တိုးပြားလ်က္ရွိျခင္း၊ အားကစားႏွင့္ ဘ၀ေနထိုင္မႈဆိုင္ရာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရမႈမ်ား ပိုမိုျဖစ္ပြား လာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ခါးနာ ဒူးနာ ဇက္ခိုင္ ေပါင္ကိုက္ ပခံုးကပ္ ေလျဖတ္ အစရွိသည့္ အေၾကာအဆစ္ေရာဂါ ေ၀ဒနာခံစားၾကရသူမ်ား ဆတက္ထမ္းပိုးမ်ားျပာလ်က္ရွိရာ ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔ႀကီး၏ “ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား က်န္းမာေရးဆုလာဘ္တစ္ပါး” (Movement for Health) ဟူေသာေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္အညီ ျမန္မာအေၾကာအဆစ္ကုပညာရွင္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔ အထူးတတ္ကၽြမ္းသည့္ အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ ျဖင့္ ေ၀ဒနာရွင္အားလံုးကို ကိုယ္စြမ္းဥာဏ္စြမ္းရွိသ၍ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။

အထူးေက်းဇူးတင္ရွိျခင္း

ကမ ၻာ့အေၾကာအဆစ္ကုပညာရပ္ေန႔ႀကီးႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ ဂုဏ္ျပဳသတင္းလႊာႏွင့္ေဆာင္းပါးမ်ား ပါရွိ ေသာသတင္းစာမ်ားကို ပံုကူးၿပီး မိမိထံသို႔အီးေမးျဖင့္ တကူးတကပို႔ေပးခဲ့ၾကေသာ ဆရာဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္
(Physiotherapist)ႏွင့္ ဆရာမေဒၚတင္စႏၵာ၀င္း(Physiotherapist)တို႔ကို မ်ားစြာေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းပါ။

ျမန္မာ့ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းၾကပါစို႔

ခက္လက္ေ၀စည္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္အညီ 

vlrsKd;wpfrsKd;\,Ofaus;rIonf arG;zGm;BuD;jyif;csdefrS aoqkH;csdeftwGif; vlom;wdkY\ ajymqkdaom bmompum;? ,kHMunf ukd;uG,frI? 0wfpm;qif,ifxkH;zGJUrIrsm;rSonf vlrIqufqHa&;? ½kd;&m"avhxkH;pH? tawG;tac:? vufrIynmESifh tEkokckr ynmwdkYtxd vTrf;jcHKzGJUpnf;xm;jcif;jzpfonf/

jrefrmh,Ofaus;rIonf ESpfaygif;axmifcsDí jzpfwnfxGef;um;vmcJhonf/ jrefrmhajr jrefrmha&ay:wGif vlom;rsKd;EG,ftjzpf pwifay:aygufvmonfrS tpjyKí ,Ofaus;rIe,fy,ftoD;oD;ü zGHUNzdK;wkd;wufvmcJhonf/ rdrdEkdifiHESifhvlrsKd; ½kd;&m ,Ofaus;rIudk jrwfEkd;wefzkd;xm; xdef;odrf;&ef wm0ef&Sdonf/ rdrdwdkY ½kd;&m,Ofaus;rI "avhp½kdufukd xdef;odrf;apmifha&Smuf Ekdifjcif;r&Sdygu EkdifiHESifhvlrsKd;yg aysmufuG,foGm;Ekdifonfukd tpOfowdjyKMu&ayrnf/

urÇmhEkdifiHrsm;tMum; qufpyf,SufET,fajymif;vJrIrsm; ay:aygufvmaeonf/ odyÜHESifhenf;ynm&yfrsm; wkd;wufvmrI aMumifh tawG;tac: todtjrifrsm; wkd;wufvmjcif;onf taygif;vu©Pm jzpfonf/ acwfESifhtnD twwfynm A[kokwrsm; jrifhrm;vmjcif;onf aumif;aomvu©Pm&yfjzpfonf/ okdYaomf jynfyEkdifiHrsm;\ ,Ofaus;rIESifh vlaerI "avhp½kdufrsm; pdrfh0ifxkd;azmufysHUESHYvmjcif;ukdrl owdjyKMu&ayrnf/

,cktcg jrefrmhvlrIywf0ef;usifwGif tjrifrwifhw,fonfh aexkdifqufqHrI?0wfpm;qif,ifrIESifhaw;*Dw oDqkdwifquf rIrsm;ukd twk,l usifhokH;vmMujcif;ukdrl 0kdif;0ef;xdef;odrf;oGm;Mu&ef vkdtyfvmNyDjzpfonf/trsm;jynfol oGm;vmaeonfh vlrIywf0ef;usif? trsKd;aumif;om;orD;rsm; pD;eif;vdkufygvmonhf ,mOf? aw;*DwoDqdkwifqufrIrsm;wGif rvHkrjcHK 0wfpm;qif,ifaerIrsm; awGUjrifvm&onf/ [D&dMowåy uif;rJhonhf aexdkifqufqHrIrsm; jyKvkyfvmMuonf/

jynfy,Ofaus;rI? 0wfpm;qif,if aexdkifqufqHrIrsm;udk acwfrDqef;opfonf[k ,lqum twk,l ajymif;vJusifhoHk; vmjcif;rsKd;udk jrefrmh,Ofaus;rI½IaxmifhrS xdef;odrf;Mu&ef wm0ef&Sdonf/

EdkifiHol? EkdifiHom;wdkif; trsKd;udkcspfonhf pdwfxm;? trsKd;apmifhw&m; &ifhoefMuHhcdkif&ef vdktyfonf/ trsKd;udk cspfcif  apmifha&Smufjcif;? ½dk;&m"avhp½dkufESifhtnD 0wfpm;qif,if aexkdifjcif;onf trsKd;orD;wkdY\ odu©m? trsKd;orD;wkdY\ wefzdk;ESifh qufpyf,SufET,frI&Sdonf/

rsKd;qufopfvli,fvl&G,frsm; tygt0if jynfolrsm;tm;vHk;udk toD;wpf&m tn§mwpfck jrefrmh,Ofaus; rIyifpnf cufvufa0jzm wnfwHhcdkifcHhaeapa&; tav;xm;NyD; ,Ofaus;odrfarGUpGm jyKrlaexdkifoGm;Mu&rnf jzpfygonf/ /

မွတ္ခ်က္။  ။ ဒီကေန႔ထုတ္(၁၈၊၃၊၁၁) ေၾကးမံုသတင္းစာရဲ့ ေခါင္းႀကီးကို မူရင္းအတိုင္း တစ္ဆင့္ ကူးယူ ေဖၚျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဖင္လန္နိုင္ငံ သို႔မဟုတ္ ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္းခရီးသို႔